mountainbike.be
05/11/2007
Toertochten

TT De Haan - 2/11/2007

Yves vroeg me deze week of ik mee wilde gaan naar de TT van De Haan. Vorig jaar reden we ook een TT in die mooie badstad, maar dat viel ten een beetje tegen. Maar goed, deze TT lag in handen van een andere organisatie, en verdienden dus een eerlijke kans. Omstreeks 8u50 kwam Yves bij mij thuis aan, en vertrokken we naar "Nieuwwege" brug. Daar zouden Kleere en C-Dale van het MTB forum aanpikken. Om wat op te warmen, werd er goed doorgereden. Aan de Camping Lispanne was de start en aankomstplaats.

Er kon gekozen worden tussen 30 en 45 km. Uiteraard moest eerst een inschrijvingspapier ingevuld worden, en na het betalen van €2 (ik ben immers verzekerd), konden we van start gaan. We reden bijna in rechte lijn naar het strand. En daar weet je direct hoe laat het is. Nog een geluk dat we wind vandaag meevalt, want anders kan je daar de longen uit je lijf rijden.

Ter hoogte van Bredene verlaten we het strand, en rijden op een soort dijkweg. Ter hoogte van de haven van Oostende laten we definitief de zee achter ons. Tijd om Oostende te doorkruisen. Ik wist al dat we naar het MTB parkoer zouden rijden, maar ik had me al afgevraagd langs waar ze ons zouden laten rijden. Oostende heeft een druk wegennet, en ik zag niet direct stukken waar we als biker rustig zouden kunnen "cruisen". Maar de "Dunebikers Breduinia" hadden heel goed nagedacht over hun rit.

Eerst mochten we door de vismijn van Oostende rijden. Vervolgens moesten we, zij het te voet, over de sluis die Oostende en het hinterland verbind met de zee. En dan mochten we naar het in Oostende overbekende "bosje". Het Bosje is een vijver waar je heerlijk kan wandelen. Op zonnige dagen krioelt het hier dan ook van Oostendenaars die komen genieten van "hun" natuur. En net daar liggen een paar paadjes waar we heerlijk mochten door crossen. Ook mochten we een trap met hele grote treden afdalen. Dit is iets wat ik nog nooit deed.

Na het bosje ging het stilaan naar de "Schorre". Stad Oostende heeft daar een leuk MTB parkoer aangelegd, die op sommige momenten echt wel moeilijk mag genoemd worden. Alles samen is het ongeveer 7 km lang. Toen ik daar bepaalde hellingen en/of afdalingen nam, moest ik toch even denken hoe dat moet zijn als het eens een paar weken serieus geregend heeft!!!

Na deze doortocht was het de hoogste tijd voor de bevoorrading. Dat gebeurde bij iemand thuis, midden in een woonwijk. De garage stond uitnodigend open, maar om eerlijk te zijn, veel was er niet te krijgen. Maar goed, ik heb altijd het nodige voedsel bij me, en dus maakte ik mee geen zorgen. Na een paar wafels kon ik er weer tegenaan. Helaas bleek deel twee niet echt goed te starten. We kregen heel veel asfalt onder onze rubberen noppen geschoven. langs de andere kant, kan ik de mensen die een TT organiseren, ook wel begrijpen. Je kan niet overal door. Sommigen mensen willen het niet, en op andere plaatsen mag het niet. Bijkomend nadeel, we moesten langs één van de vele industrieterreinen die Oostende rijk is. Af en toe kregen we een klein stukje off-road, die dan meestal niet te onderschatten was, maar de eerste 10 km na de bevoorrading waren niet veel soeps.

Ter hoogte van Bredene-sas reed ik dan nog eens verkeerd, en helaas .... dat was mijn schuld. Een omweg van pakweg 4 kilometer was mijn deel. Te Bredene-dorp reed ik een tweede keer verkeerd. Deze keer was ik echter niet alleen. De meesten verkozen om langs het paardenbaantje te biken, en misten zo de pijl. Maar wat we daar kregen, maakte alles goed. Echte vette ouderwetse modder, die aan alles blijft plakken die het tegenkomt. En zeggen dat het de laatste tijd behoorlijk droog bleef. wat moet dat dan zijn als het eens regent? Dat stuk tussen de vele campings was loodzwaar. Eenmaal deze strook een beetje verteerd was, ging het naar de aankomst. daar aangekomen moesten we toch redelijk lang wachten eer we onze fiets konden verlossen van de vele modder die bleef plakken.

Voor we naar huis reden, kregen we eerst een lekker hot-dog. En die smaakte heel goed. De rit naar Brugge ging aan een hels tempo. Blijkbaar waren we nog niet leeg gereden. Te Sint-Andries Brugge reden Yves en mezelf eens tukje van de TT van de Brugse bikers. Dat hadden ze gevraagd. En .... het ligt heel goed.

Hasn Dobbelaere aka I-mac

Auteur: Kenneth Droeshoudt
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy