mountainbike.be
24/10/2007
Toertochten

TT Tubize - 21/10/2007

Günayd˝n - tünayd˝n - iyi ak˛amlar, goede morgen - goede middag - goede avond. Yep ik ben terug gekomen zaterdagavond laat van uit Izmir, ik had er 9 dagen genoten van een vakantie in het zonnige Pine Bay Holiday Resort te Ku˛adasi. Ginder had ik toch maar besloten om de TT mee te rijden in Tubize want het is toch zo een toffe en goed georganiseerde tocht daar in de Walen.

Met weinig slaap en nog herstellende van een geblokte nek wegens te overmoedig sporten in de Turkse gymzaal was ik toch klaar om met Koen hier te komen biken, al moest ik deze zondagochtend toch eerst nog de bike klaarmaken voor de rit. Iets later dan anders dan vertrokken na het invullen van ons formulier en betaling, meteen den berg op zodat we opgewarmd waren en dan een stukske door het park.

Na wat op en af te biken langs de bredere en smalle wegskes reden langs de eerste singletrails waar er een eind verder ook een eerste splitsing opdook, de 25 en 35 km moesten links naar beneden en wijle op de 45 km afstand rechtdoor voor nog een extra luske en nog een heel schoon eindje langs een singletrail. Op het einde dan een schone korte en steile afdaling waar ge ineens op straat staat nadien, hier een bord om ons te verwittigen dat we op het voetpad links moeten blijven rijden om verder dan langs een visvijver verder te rijden.

Wederom op een lange en slingerende singletrail met nog een korte afdaling als afsluiter. Met het sas in regio Ittre in zicht wisten we dat we bijna aan de eerste bevoorrading waren aangekomen, tot hier toe weinig hm's maar wel erg schone trails en dat belooft voor de rest van de tocht. Hier op de ravito was er muntsiroop en grenadine, fruit, cake en koeken om in ons kas te draaien zodat we verder konden biken met genoeg nieuwe brandstof.

Verassend veel vrouwvolk op de bike vandaag hadden we gemerkt ook, dus dat zullen wel dames zijn die weten wat voor een schoon streek dit wel is. Na de ravito was het dan meteen den berg op, een stukje steil en dan weer vals plat om met nog een steil stukje te eindigen. Maar na een helling komt natuurlijk een afdalingen zeggen ze en dus stoven we met een redelijke vaart de diepte in om plots de remmen dicht te slaan en links af te draaien. Een lange klim over stenen en hier en daar wat technisch, deze keer lag de ondergrond er al stukken beter bij tegen over de laatste keer tijdens de TT van Halle einde september.

Ook hadden we terug de eer om te genieten van een wel heel lange singletrail door een bos, dit bos kwam me wel heel bekend voor daar we ook in september hier hebben gereden maar dan beginnende an een andere kant en nog andere uitgang. Ik dacht eerst van "is het al gedaan ??" en dan ineens doken we weer het bos in voor nog een hele eind singletrail plezier in stijgende als dalende lijn, een andere bier wilde me voorbijsteken en had er blijkbaar veel voor over zodat ik bijna op een verkeerd spoor zat aan de kant.

Met een kort en nijdig klimmeke reden we het bos uit en enkele meters verder dan terug langs een nog andere kant het boske in, enkele bikers stonden plots stil en dat bleek dan voor het handgemaakte brugje met paletten dat wel vrij slibber lag. Ineens moest ge dan de ketting op de binneplaat laten vallen voor een klim tot de uitgang, 1 van de dames voor ons haar ketting viel tussen cassette en spaken en moest de klim staken (en ze kon redelijk goed klimmen thans). Eens boven dan op mijne maat Koen gewacht want ook zijn ketting was van de tandwielen gerold ondertussen. Via nog een veldbaan en stukje straat kwamen we aan de tweede ravito aan het kapelleke.

Grenadine siroop met water verdund, fruit en koeken moesten er voor zorgen dat we tot de eindmeet in Tubize geraakten, nog een 17 km restte ons van de finish en nog enkele heel leuke trails. Het hoger gelegen BMX parcours langs de vaart was weer dikke fun met de bunny hopjes en enkele korte kombochtjes en dan naar beneden in volle vaart om een eind verder terug een boske in te duiken voor nog wat singletrail fun.

Het einde kwam dichter en we kregen nog een passage langs een oude verlaten fabriek, een brede veldbaan die we ineens moesten verlaten voor een lange met gras bedekte singletrail. Nog een stukje straat en dan het klein parkske door tot de deur aan de sporthal, wat hoger aan het voetbalplein was de bike wash met begeleiding dat ieder elk op zijne toer zenne bike kon afwassen. Nadien nog wat gepraat met de dames en hun vriend en reclame gemaakt voor de rit van de Wolfkes op 18 november.

De conclusie:

De cijfers:
45.48km 17.81 avs / 52.10 max
8.1 ° gemiddeld (best frisjes als ge juist van een warmer land komt)
762 hm's

Het Parcours:
Een heel schoon en afwisselend parcours met alles erop en eraan, singletrails, schone veldbanen, passages door het bos.

Technische moeilijkheidgraad:
3/5, Voor de lange singletrails in het bos was het mss wat uitkijken maar algelijk was alles zeer goed te rijden, de ondergrond was ook redelijk droog.

Bepijling:
5/5, De bepijling was redelijk goed en de splitsingen goed aangemeld

Natuur:
Schoon onderweg natuurlijk voor wat de streek te bieden heeft en de bossen natuurlijk in de omgeving waar we mochten door rijden.

Bevoorrading:
3/5, 2 bevoorradingen met water verdun grenadine- en muntsiroop , sinaasappels, banaan, koeken en wafels

David De Bruyn

Auteur: Kenneth Droeshoudt
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy