mountainbike.be
19/09/2007
Toertochten

TT Bomal-sur-Ourthe - 16/9/2007

Gisteren waren ik en bikemaat Koen naar de Ardennen gekomen om morgen de TT in Bomal te komen rijden samen met de man des huizes John Meurs. Ik had al van in augustus een kamer gereserveerd voor ons in het chambre d’hÙtel van John en Renske Meurs - Hoekstra waar we in juni ook al eens hebben geslapen voor de TT van Biron. De zaterdag avond eerst nog een lekker bord spaghetti en zondagochtend een sterk ontbijt zou ons moeten op de been houden tijdens deze zware TT (wat nadien dan was gebleken).

Voor een goedkope prijs van 3 en 3.5€ de man (vrouw) voor de meeste afstanden waren we vertrokken voor een rit van 54 km. Met mental Coach John en bikemaat Koen waren we vertrokken, eerst een stukje op de weg van een 2 km waren we opgewarmd om de eerste serieuze klim te bedwingen. Met gemiddelde percentages van 8 % en een max. van 20 % waren we boven geraakt met toch enkele stukken te voet waar het te steil was. Met John als leidinggevende klimmer en de enige die op dat moment boven reed zonder voet aan grond te zetten reden we verder. Deze klim heb ik trouwens al enkele keren gedaan en zelfs in afdaling waardoor ik ooit nog een paar velgen de vernieling heb ingereden.

Langsheen het Domaine de Hotemme reden we langs glooiende wegels naar de Dolmens van Weris. Dan diende zich er een eerste lus aan die ons langs de Dolmens de Oppagne stuurde voor we dan een stuk door het bos mochten rijden, ik was ondertussen al aan het pogen om John te volgen wat ik me na 13 km bekocht tijdens een technische klim over boomwortels.
Vanaf daar was het dan terug glooiend tot de eerste nogal uitgebreide bevoorrading die op dezelfde plaats was dan de TT van Biron in Juni. Op het kruispunt dat Refuge du Brocard heet in dit bos waren drie soorten smaken sportdrank in een groot vat voor zelfbediening, een aantal soorten koeken en wafels, banaan en sinaasappels en een hoop bikers die aan het smullen waren, dus een hoop volk op een kleine plek in het bos.

Dan terug een splitsing voor de kleine en grotere afstanden, nu geheel op mijn tempo dan en geen achtervolgingen meer achter speedy John.
Het waren eigenlijk allemaal kleine en grote lussen die we reden, Nog steeds bikend door de bossen reden we nadien een stevige afdaling over stenen zodat we uitkwamen ter hoogte van Eveux. Nu reden we een stukje over het asfalt voor een kilometerke of 2 en dan linksaf wat een stuk van een vaste route is van Erezee maar voor ons dan een majestueuze en lange singletrack klim over stenen en wat nog allemaal. Eens boven dan nog een stukje door het bos (Bois de Nalogne) voor we terug wat de bewoonde wereld inreden.

Na nog een km of 2 glooiende wegels was er de tweede ravito voor de 42 en 54 km bikers, wij moesten rechts voor nog een lusje van 12 km en de anderen linksaf en meteen terug naar beneden richting Eveux. Op deze bevoorrading hadden we het geluk van een buske red bull waar ik zeker van geprofiteerd heb, voor de rest hetzelfde als de eerste ravito. John was hier een vriend tegen gekomen waar we nog even zijn met staan praten en zijne bike aan het bewonderen waren (een specialized epic marathon, met X.O groep, Fox fourche en crossmax wielen van de duurste soort, allez een bike om van te dromen). Deze is dan met ons een stukje meegereden voor het luske van 12 km langsheen Erezee en Clerheid.

Op dit luske echter niet veel bikers tegengekomen maar wel veel schone panorama’s na een stevige klim, dan hadden we nog de keuze tussen door het water te rijden of het brugje te kiezen en uiteindelijk zijn we met 3 door het water gecrost en 1 over de brug, en daarop volgde dan ook meteen een stevige klim over stenen. Dan wat vlakker om verder dan terug een steil stuk voor de wielen te krijgen, we konden ons ook even Sven Nys wanen toen er een boomstam over de weg lag maar den dezen stapte er liever over omdat het net iets te hoog was (allez ge moest sowieso afstappen zenne).

Dan terug een schone en snelle afdaling, tijdens een lange klim op geaccidenteerd terrein en stukje asfaltklim was John zijne maat verder gereden op zijn eentje. Wij dus met onze drieën voort, we vroegen ons intussen al af waar en wanneer die gevaarlijke afdaling ging zijn maar we waren er net aangekomen bleek dan. Een lange afdaling op een grindbaan met veel haarspeldbochten en soms van die heel fijne kiezels in de bochten maakten dat ge goed moest opletten of ge ging onderuit daar.

Na deze lange afdaling waren we aangekomen te Fanzel en restte er ons een lange off road klim met sporen en tussen stenen, mijne red bull werkte ondertussen op volle toeren en dat maakte dat ik steeds John in het zicht kon houden tijdens het klimmen. Koen zijn lont was ondertussen aan het uitgaan, tja klimmen in de Ardennen is iets heel anders dan in ons Vlaamse land hé. Ondertussen waren we gepasseerd waar we dan terug de diepte moesten induiken maar eerst nog es naar de bevoorrading om nog wat te eten en te drinken, dus ikke nog ne red bull in mijn kas geslagen en wat stukken banaan gegeten.

Wij dan terug om iets verder dan links naar beneden te duiken en geheel in het bos van een mooie lange afdaling te genieten. De fun was echter van korte duur want na een afdaling komt echter terug een klim, het was zo een lange over geen al te makkelijk terrein en een van links naar rechts slingerende geul. Tijdens het kleiner schakelen viel mijn ketting tussen de binnenplaat en de bracket en ik stond dus geparkeerd, dan gauw de ketting juist gelegd en terug de bike op, 2 jonge snaken waren ondertussen voor mij, dus ik achter hen en zij 2 achter de Koen en John.

Eens boven waren we terug op dezelfde plek van de eerste ravito (Refuge du Brocard), hier snel nog iets gegeten en gedronken en wijle terug de bike op. John was deze ochtend dan ook zijn zadeltasje vergeten en zweerde niet lek te rijden maar tijdens de afdaling over grove kiezels was het van datte.
Op een rappeke dan de band verwisseld met ne goeie, CO² cartouche erin en wijle weer weg voor nog 13 km. Eerst ne lange klim door het bos, een lang stuk licht glooiend over een deel van de vaste route n° 5 van Barvaux ( Ronde des Megalithes heet deze ) en zo richting Col du Rideux waar we verder het Bos van Weris mochten induiken. Een breed bospad en zo naar beneden, dan was er terug de lange singletrack die we ook tijdens de TT van Biron mochten rijden. Een lange en technische singletrack, draaiend en kerend tussen de grote rotsblokken en John die achter me wat goede stuurtips gaf om nog sneller erdoor te komen waren we aan het overwinnen.

Het ergste hebben we ondertussen wel gehad want we zaten al over de 1000 hm’s, vanaf nu kregen we spijtig genoeg iets teveel asfalt voor de wielen maar voor Koen was het geen punt want zijn pijp was uit. Langs Tour nog een lange asfaltklim om richting Fond de Grandhon te fietsen, hier waren we trouwens ook deze ochtend gepasseerd en moesten dus ook een stukje terug, een snelle afdaling nog en dan een stuk door het reserve naturelle (natuur domein de Hotemme). Als finale nog een lange en snelle afdaling over een grindpad tot onze startpositie, de school.

Koen en John waren iets later samen toegekomen, Ik en Koen dan onze bike gaan afspuiten en John terug naar Fronville met de bike. Na een lekker douche en een apres bike wij terug naar Fronville.

De conclusie:
De cijfers:
53.37 km / 16.53 avs / 70.20 max. / 19.2° gemiddeld / 1163 hm's

Het Parcours:
Een uitdagend parcours met veel klimmen en singletrails waarvan de ene al makkelijker dan de andere. Veel door bossen gereden en genoten van schitterende panorama's na stevig klimmen. Technische trails in stijgende en dalende lijn.

Technische moeilijkheidgraad:
4/5: Geen al te gevaarlijke stukken maar toch waar ge uit uw doppen moest kijken om niet onderuit te gaan, de singletrack tussen de rotsen in het bos van Weris is dan terug van een ander kaliber waar ge uw stuurkunsten uit de kast moet nemen.

Bepijling:
5/5: De bepijling was uitermate goed met genoeg pijlen en plaatjes voor de splitsingen genoeg aanduidingen, gele plaatjes aan de kant en kalklijnen op de weg. Een uitpeiling om U tegen te zeggen.

Natuur:
Ge zit in de Ardennen dus ge krijgt een fantastische rit voor de wielen door heel wat natuur en bossen.

Bevoorrading:
5/5: 4 uitgebreide bevoorradingen met 3 verschillende smaken sportdrank, koeken en wafels ‡ volanté, sinaasappel en banaan en red bull om te leren vliegen. Kortom, er was aan echt alles gedacht.

David De Bruyn

Auteur: Kenneth Droeshoudt
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy