mountainbike.be
17/08/2007
Toertochten

TT Vichte - 12/8/2007 - Kapellekestocht

Mij deze morgen een beetje misrekend. Ik wou tussen kwart voor acht en acht in Vichte geraken en wat er is misgelopen weet ik niet, maar tegen kwart voor acht was ik al ingeschreven, had ik al twee koppen koffie gedronken en zat ik te wachten op de rest van de forumtrein. We waren uiteindelijk met een tiental en we wachtten nog even op de Fast & the Furious, die uiteindelijk minuten achter ons zijn aangekomen, bleek achteraf. Tegen kwart na acht gingen we op weg.

De trein kwam de eerste kilometers maar traag op gang. Langs de verschillende wandelpaadjes en door het plaatselijk parkje en weer op de weg. Plotseling kwamen daar 3 cyclo-crossers ons inhalen. Een oh-oh-oh kreet ging door het peleton en de eerste demarrage van de dag kreeg vorm. Cowboy Peter ging met 1 voet in de pedalen en 1 voet in de lucht die mannen achterna, haalde ze in en miste de afslag naar links. Ik zat de eerste keer zonder adem, van het lachen.

Toen we na een paar single tracks weer op de weg kwamen, waren Jocca, Slijkcrosserke en Hanzi verdwenen. Tegen dat we aan de Gavers kwamen waren VTTtje, Mountainbiker (ik denk toch dat dit de forumnaam is...) en ik al alleen op de wereld. Hier was het toch weer genieten. De Gavers zijn gekend terrein, maar daar zaten toch een paar stukjes die ik nog niet kende. Mooi om de zien hoe veel bikers vliegen op de rechte paden en plotseling aan een slakkegangetje de technische stukjes doorwandelen. Na een stukje road reden plotseling betondallen over, wat duidelijk maakte dat we in de buurt van Zwevegem waren aangekomen. Dit was maar een kort intermezzo, want in geen tijd zagen we Bellegem bos opduiken aan onze rechterzijde. Eerst een beetje spelen in de buurt en een bevoorradingetje meegepikt net nadat we gedaan hadden met klimmen. VTTtje en ikzelf waren ondertussen alleen. De anderen stonden te wachten op de bevoorrading. Jocca zag er even groen uit als zijn shirt (je kon bijna niet zien waar het shirt stopte en waar zijn hals begon) en nadat we de gebruikelijke beledigingen hadden uitgewisseld gingen we weer op weg, in de achtervolging op een groep mensen die net voor ons dit pad ook eens wilden proberen voor een kalm zondags ritje. We bleven braafjes achter ze tot het begon te klimmen richting Bellegem bos.

Bellegembos afdalen is altijd een plezier. De ondergrond lag goed, waardoor het eigenlijk best te doen was. Onderin was de splitsing. De forumtrein stond hier te wachten. Jocca ging naar huis (mojitos drinken, niet slapen en dan koersen gaan niet samen) en VTT ging direct voor de 48 km, zonder te stoppen om te overleggen, bang dat we hem zouden overhalen waarschijnlijk. Zelf was ik weer overmoedig en ging voor de 60. En daar gingen we de Tonteroute tegemoet. De Kapellekestocht kon hier niet langs zonder de Tontekapel aan te doen natuurlijk. En als je daar bent, moet je natuurlijk naar het Grandvalbos en Kooigembos, vooraleer naar St.Denijs (Zanneis!) te trekken. Tijdens een afdaling nog een paar bikers geholpen met een cartouche verse lucht (voor de banden) en weer een paar honderd meter met Cowboy Peter opgetrokken, maar rond de vijfenveertig kilometer was het beste eraf. En natuurlijk op dat moment kwamen een paar O2 bikers met de Fast in hun spoor. Ze vlogen me voorbij zonder gedag te zeggen, Geen manieren die bikers!. Gelukkig was daar de tweede bevoorrading, die echt niets te vroeg kwam.

Een paar kilometer helemaal alleen gereden en ontdekt dat ik duidelijk niet de enige was die er een beetje doorzat. Ik kon plotseling toch weer andere bikers inhalen, maar alleen omdat ze ook niet meer hun normale snelheid haalden. Rond kilometer 50 langs een terrasje gepasseerd waar een tiental racefietsen tegen de muur stond. Ik wou me niet laten kennen en ging even recht op de trappers staan om op die lichte helling met een redelijke snelheid langs het terras te rijden, kwestie van indruk te maken. Beide benen in kramp. Vlug terug op het zadel en hopen dat het overging. Een vijftal kilometer verder was het al weer beter en kon ik nu en dan lichtjes een been stretchen op een stukje bergaf.

En dan kwam het Banhoutbos. Mijn kilometertellertje gaf aan dat ik de eindspurt kon inzetten: minder dan 5 kilometer te rijden. Ik vloog het bos door en er was geen kramp meer te bespeuren. Bij het buitenrijden van dit stuk was er nog de mogelijkheid om een extra lus van 30 kilometer te rijden, maar dit was niet voor mijn benen bedoeld. Maar, wat zag ik daar, het ging niet over twee kilometer, daar stond een bordje dat ons vertelde dat we "slechts 7 kilometer" te gaan hadden. Dju toch. Eindspurt te vroeg ingezet. Mij niet laten kennen tot daar de Wolfsberg aankwam. Dat was nu wat ik niet meer nodig had, maar ik ging er op het grote blad op, eerder uit luiheid om niet te moeten schakelen dan iets anders. Daar stond het bordje van het laatste kapelletje en nu kon ik de eindspurt echt inzetten. Drie bikers wilden me nog inhalen, maar zoals ik al zei, de eindspurt was ingezet en ze moesten noodgedwongen achter me blijven. Ik kwam terug in Vichte aan niet zo lang achter de forumtrein, na bijna 64 kilometer.

Douche genomen. Ongelofelijk, met persoonlijke service in de douches waar de plaatselijke sporthal-verantwoordelijke met zijn rubberlaarsjes regelmatig de kleedkamers schoon maakte en vooral... warm water! Nog een paar frisdranken genuttigd met de forumbikers die de rit overleefd hadden en voldaan terug naar huis gereden. Zoals ik vorig jaar al zei: tot volgend jaar.

Geert Hinnaert

Auteur: Kenneth Droeshoudt
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy