mountainbike.be
16/07/2007
Toertochten

TT Ramegnies-Chin - 6/7/2007

Ramegnies-Chin, nog nooit van gehoord! Doch zou ik deze aandoen vandaag. Ik wou de reputatie van de Steenbakkers behouden als kenners/liefhebbers van deze regio. Niemand anders van de collega's die kon, zodus ging het waarschijnlijk een tochtje alleen worden. Op het forum van Mountainbike.be gezien dat nog enkele forumbikers zouden afkomen, dus we zouden wel zien.<br />

Ramegnies-Chin, nog nooit van gehoord! Doch zou ik deze aandoen vandaag. Ik wou de reputatie van de Steenbakkers behouden als kenners/liefhebbers van deze regio. Niemand anders van de collega's die kon, zodus ging het waarschijnlijk een tochtje alleen worden. Op het forum van Mountainbike.be gezien dat nog enkele forumbikers zouden afkomen, dus we zouden wel zien.

Thuis dan vertrokken met de klok op 7u15, richting E17 via Deerlijk naar Kortrijk en dan Doornik volgen E403 en afrit 1 nemen en het bordje Ramignies-Chin 3km was al in zicht. Na enkele minuutjes al het ' o zo gekende plakkaatje : VTT ' te zien , en ik was al aangekomen (gebeurd niet veel in deze streek dat het zo makkelijk te vinden is). The place to be was een oud voetbalveldje met een al even oud kantientje en kleedkamers, eigen aan de streek maar toch zo cosy zou ik maar zeggen.

Zoals altijd waren de organisatoren al weer heel vriendelijk. Bij het uitladen van de bike zag ik algauw iemand van Anzegem (met 2 vrienden) die ik ken van vroeger op school en die ik af en toe ook al tegenkwam op TT's. Hij had blijkbaar ook die microbe te pakken die ik bij niemand van ons Steenbakkers waarschijnlijk zal moeten uitleggen!

Dus naar binnen gegaan voor de inschrijving bij alweer 2 vriendelijke dames, efkes geschrokken toen ze zei 'cinq Euro s.v.p.'. Niet dat ik het erg vond zunne maar kwas het niet gewoon van de Walen. De gratis koffie en koekjes en de nog komende degustatiedrank voor den aprés maakte ook al veel goed. Het was ondertussen 8 u en de Anzegemnaars zouden vertrekken. Ik zou nog efkes wachten op enig teken van Hanzie en/of Lichterveldenoare die ook zouden afkomen. Nadat het 8u20 was nog niemand te bespeuren, dus ben ik maar vertrokken.

Bij de eerste km's heel veel off-road stukken en ze waren echt prachtig, vooral veel stukken die geimproviseerd werden. Het was ook hier en daar echt naar een spoor zoeken aangezien er bijna geen kat komt en het gras heel lang stond. Zelfs op een bepaald moment dwars door een volstaand korenveld moeten rijden, en dat klettert wel beetje aan de beentjes. Ook hier en daar wat beekjes doorzwommen door de vele regen maar al bij al niet te vettig. Ook mooi bosgebied met een even mooi technisch singletrack.

De bepijling was op de grond maar wel heel wat duidelijker (en meer) den de meeste Waalse of Franse TT's. De organisatoren vroegen het ons telkens of we de bepijling in orde vonden. Drie keer beetje verkeerd gereden is nu wel nie zo erg. Een keer heb ik heel wat getwijfeld op een mooi hellend stukje met op het einde een technisch klimmetje en op een afgehakte boom ging een pijltje maar twas niet echt duidelijk welke richting, links omhoog op een hele hoop grote stenen richting industrie of een afdalingske met een heel smal strookje langs een stuk weide. Ik koos het laatste maar algauw werd duidelijk dat dit stukje bijna niet te doen was om zonder kleerscheuren door te komen (o.m. veel dikke takken en héél smal).

Ben dan maar teruggekeerd en die stenen opgewandeld, en wat zag ik daar beetje verder, oef een pijlke op de weg! Zeg wel oef want ge zit daar in de middle of nowhere, da ganse tocht geen medebiker te bespeuren! Dan een paar km verder had ik mijn eerste opdracht, een biker in zicht! Twas op een hellend gravé stuk beetje vergelijkend met molen Ter Klare. Ik had hem al redelijk vlug beet op de singletrack net erna, het moeilijkste stuk van de ganse tocht vanwege het lange gras en moeilijk om op de zelfde lijn te blijven rijden. Af en toe zat men wel ne keer in een geul (of zeg maar gracht) nen halve meter dieper. Het beste was hier dan zoveel mogelijk waar het kon net op het bietenveld te rijden.

Na deze te hebben overleefd kwam ik aan de eerste bevoorrading met welgeteld 4 voorgangers! Drie clubleden (van ergens rond Aalst) reden door en de andere was ook alleen en ook Vlaming (Angelo aka Bostrippertje) en net nieuw op het forum. Hij sprak mij onmiddellijk aan vanwege mijn tenue waarbij er Harelbeke opstaat. Hij was dus van Harelbeke en zo begint dat. We hadden zo'n 20 heel mooie km's achter de rug en besloten om samen de tocht verder te zetten. De walk-man had hij niet meer nodig, er was heel veel te vertellen! Een Steenbakker in spé?

Van de laatste 20 km's valt weinig te vertellen buiten dat het meestal van die brede gravé krieren waren die wij als mtb-liefhebbers niet zo zeer lusten, maar niettemin hebben we ons geamuseerd! Bij het aankomen de fiets kunnen afspuiten zonder dan ook te moeten aanschuiven en een douchke gepakt in de visiteurs kleedkamer (ik voelde mij zoals een jong kereltje in zijn pré-miniemen carriere). Het water was niet echt warm te noemen, zeg maar koud, maar t'kan ook deugt doen. Op den aprés 4 stuks 'abbayes des rocs' gedronken, de drie soorten geproefd: blond amber en bruin en kmoe zeggen heeeeeeeel lekker! Is eentje om zekers nog te drinken op een van de volgende Waalse TT's want ze zouden hier en daar degustaties doen. Ook nog Hanzi zien toekomen die om 9u was vertrokken samen met zijn vrouwke , vandaar!

Om 13 u afscheid genomen van de plaatselijke bevolking en dan richting huis om in de namiddag nog een uitstapje te doen in het onverwachtse mooie weer! Tot volgend jaar!

Pascal De Cabooter aka Moonrider

Auteur: Kenneth Droeshoudt
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy