mountainbike.be
28/06/2007
Toertochten

TT Ingelmunster - 24/6/2007

De zomertocht van de Brigandsbikers. Een zootje ongeregeld, genoemd naar het plaatselijke gerstenat. Dit kan niet goed aflopen. Aangezien Niko vorige week was gaan paaldansen op de Kluis, reed ik alleen van thuis met de bike naar Aviflora voor de start. Daar bijna aangekomen kwam Traxer net aan en gingen we het eerste stukje off-road (de wegenwerken aan de overkant van de startplaats) te lijf. Aan de overkant van de straat stond de Voltman al zijn bike af te spuiten. Compleet gek die Brigandsbikers, de bike schoonmaken nog voor de rit is gestart!

Onmiddellijk werden onze vermoedens bevestigd: uitstekende organisatie. De MTB stroken waren heel duidelijk aangeduid en je moest niet kilometer per kilometer aftellen…je reed gewoon van strook naar strook: 56 stroken in het totaal waarbij elke strook afzonderlijk afgemeten was en dit heel goed op de bordjes met stickers gekleefd was: chapeau voor al dit werk!

Na een twaalftal kilometer kwam de eerste bevoorrading er al aan. Iets te vroeg voor ons, maar we sloegen ze natuurlijk niet over. We kregen Extran, bars, fruit…alles wat je wou. Daar zagen we ook Patricia Vandendriessche staan. Patricia wie, denken een aantal mensen nu waarschijnlijk, maar in het mountainbikemilieu is dit een bekend naam bij de vrouwenraces. Ze herkende Edith nog van een aantal wedstrijden en zo begonnen we met z’n drieën aan de rest van de rit. Ik reed voorop en achter mij praatten Edith en Patricia er op los over wedstrijden hier en races daar…wat het beste past voor MTB vrouwen die minder technisch ingesteld zijn en het voor langere parcours hebben.

We kregen een aantal technische stukken voorgeschoteld in een paar bossen en na 32 kilometer hielden we halt aan de tweede bevoorrading. Patricia deed een lange duurtraining en daardoor kwamen we wat vroeger aan dan haar. Aan deze tweede stop zag ik een tweetal vrouwen en waarschijnlijk de zoon van één van beide staan en herkende hen van Kluisbergen vorige week. Daar had ik achter hun zoon gereden in het Kluisbos: een ventje van een jaar of 8-9, schat ik, die dingen kon …jawadde! Wanneer de kleine Buddy’s van Gunther een ventje met een shirt van Zinko (ik weet wel niet van welke ploeg dit is of van waar ze komen) zien op een Specialized MTB, ze zijn gewaarschuwd!

We reden nog deze bevoorrading door het glooiende landschap van West-Vlaanderen en reden eigenlijk nooit echt ver buiten Ingelmunster. Deze streek heeft echt wel veel te bieden op een 'kleine' oppervlakte. Na een goede 50 kilometer kwam de derde bevoorrading in zicht (wederom voorzien van Extran en Powerbars). Maar vooraleer we de bevoorrading hadden, reden we eerst nog wat rond op een technisch stukje met een aantal flinke afdalingen en dito beklimmingen in het zand.

Ook een technisch stuk van meer dan 3 kilometer in een bos lag op onze weg naar het einde. De laatste 10 kilometer trok ik regelmatig door op de steilere wegen op weg naar de finish. Dit was echt een fantastische ervaring en een heel mooie rit. Een echte aanrader. Bij het nemen van de douche, was deze zo heet dat het onmogelijk was er onder te gaan staan. Gelukkig hield de organisatie een oogje in het zeil en regelden ze dit onmiddellijk bij. Voldaan keerden we terug huiswaarts.

Frederic Coopman

De zomertocht van de Brigandsbikers. Een zootje ongeregeld, genoemd naar het plaatselijke gerstenat. Dit kan niet goed aflopen. Aangezien Niko vorige week was gaan paaldansen op de Kluis, reed ik alleen van thuis met de bike naar Aviflora voor de start. Daar bijna aangekomen kwam Traxer net aan en gingen we het eerste stukje off-road (de wegenwerken aan de overkant van de startplaats) te lijf. Aan de overkant van de straat stond de Voltman al zijn bike af te spuiten. Compleet gek die Brigandsbikers, de bike schoonmaken nog voor de rit is gestart!

We schreven in, genoten van het kopje koffie en het stukje cake en daar ging de forumtrein (met een tiental wagonnetjes) op weg. Langs het lokaal van de plaatselijke Hell's Angels en voor we het goed wisten was daar de eerste splitsing. Via allerlei slagen en velden gingen we naar het bos van Ardooie Veld, waar we toch maar mooi weer door mochten rijden. Mooie stukjes die niet altijd open zijn voor bikers zijn altijd dubbel leuk.

Alle off-road stukken stonden netjes aangeduid, met bordjes die netjes aftelden van ergens rond de vijftig, telkens met de lengte van de strook netjes uitgedrukt in meters. Puik werk. Van Ardooie Veld gingen we weer op weg en reden daar pardoes al de eerste bevoorrading binnen. Enfin, je hoort ons niet klagen. We deden wat we moesten en daar ging de forumtrein er weer vandoor. Ik wou me niet opblazen voor mijn eerste tocht boven de 65 km, dus liet ik ze maar gaan. Lichterveldenoarke en ikzelf werden snel vervoegd door Grote Plateau, die al een paar keer had geprobeerd om mij bij het snellere peleton te houden. (Neen, neen, wij reden niet zo snel, GP hield het op gereduceerde snelheid)

Via allerlei schoons reden we terug Ingelmunster binnen om via allerlei velden naar Emelgem te rijden langs de Gistelbeek. Via het sportterrein reden we naar de Centrumbrug in Izegem om via een nieuw MTB trappetje en een strookje off-road langs het kanaal te arriveren. Het wandelpad met bultjes op en neer richting het pad langs de Mandel, terug richting Ingelmunster. Niet het normale paadje naar beneden, maar toch weer even gaan spelen in het Kasteelbos. Vreemd genoeg lag alles zeer berijdbaar. Nog wat plezier gehad met een biker voor mij die plotseling een tak tussen het riempje van zijn helm kreeg en plots met bike en al 10 cm van de grond ging. Gelukkig zonder veel erg.

De Lysbrug over en dan alle stukjes aan de overkant van het kanaal aangedaan. In plaats van het gewone pad te volgen, gingen we voor een extra bevoorrading bij Cowbow Peter. Na een citroensapje (!) gingen we weer op weg door het Kasteelpark, om daar de tweede officiele bevoorrading mee te maken. Terug vertrokken langs de Beukendreef (all the way to the end) om bijna terug bij het startpunt te komen. Maar via het Ingelmunsterse sportterrein en de leuke heuvels aldaar terug naar het kanaal om het stuk aan de waterzuivering aan te pakken. De brug over en via de gekende paden naar een ander hoogtepunt van de dag: Ooigem bos. Dit doorgereden met GP, die alle bomen persoonlijk kent. Heel veel plezier gehad toen ik de nieuwste stukjes mocht berijden. Vreemd hoe een mooie bostrack je eigenlijk laat vergeten dat de benen een beetje moe zijn.

Derde bevoorrading en dan snel naar het cross-parcours aan de samenvloeing van kanaal, Leie en Oude Leie. Wat een werk hier is ingestoken is niet te geloven. Een hele vrachtwagen zand op de moeilijkste plaatsen maakte het rijden weer mogelijk. De ergste plassen waren opgevuld en de diepe sporen gemaakt door crossmotoren waren vrijwel allemaal verdwenen, alleen waren sommige klimmetjes net een meter te lang voor mij. Maar, het was zo leuk dat we het twee keer hebben gereden. Langs de Leie verder door het bosje om langs het kanaal terug richting Oostrozebeke te gaan, waar we de werken voor de nieuwe weg, die een groot deel van ons bikeplezier binnenkort zal afpakken eens gingen bekijken. Dus maar genieten van de wegenwerken voor er asfalt word gegoten! Het is zeker de bedoeling niet, maar daar ligt nu een stuk off-road om U tegen te zeggen.

En daar gingen we Meulebeke tegemoet. Ik was al blij toen ik zag dat we de zandheuvel niet op moesten klimmen, maar we gingen verdorie de Paanders af en op. Ik vreesde het ergste (ondertussen had ik al 70 km achter mij gelaten), maar het ging nog altijd redelijk. Grote Plateau nam geregeld mijn courage af door te tonen dat de kracht van mijn kuiten niets was in vergelijking, maar ik liet mij niet zot maken! De zandheuvel kwam eraan in omgekeerde richting en ik ging er verdorie op mijn grote plateau op. We verloren daar zelfs nog Lichterveldenoarke, die even de kwaliteit van de aardappelen getest heeft, door heel dicht te gaan kijken !!! Daar gingen we dan toch richting Ingelmunster met de wind tegen. Maar het kon mij allemaal niet schelen. Ik zat goed (naar mijn normen) en we haalden allerlei mannen in, die niet meer zo goed zaten (zelfs naar hun eigen normen): aan het stretchen terwijl ze op een stukje affalt reden, niet wetende dat slechts twee stukjes off-road ons scheidden van de achterkant van Aviflora. Deze zelfs nog met een korte versnelling gedaan, waardoor we het gemiddelde nog net naar de 20 km/u konden opkrikken.

Het meeste vuil van de bike gespoten en vlug naar binnen voor een natje en een droogje en een natje en een droogje en een natje. Niet al te zot gedaan en terug de bike op om naar huis te fietsen. Dju toch. Die laatste 6 km waren lastiger dan alles ervoor. Prachtige tocht met een zeer gevarieerd parcours. Flink wat nieuwe tracks gereden en genoten van het enthousiasme waarmee de Brigandsbikers dit in goede banen hebben weten te leiden. Zeker tot volgend jaar.

Geert Hinnaert

Auteur: Kenneth Droeshoudt
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy