mountainbike.be
14/10/2018
Competitie

Extreme editie van La Tramun met vijf Belgen op het hoogste schavotje

De voorbije dagen was het wisselvallig weer in het zuiden van Frankrijk en noord-oosten van Spanje. De wereld op zijn kop zou je zeggen, want normaal trek je juist naar de Middellandse zee om naast de Roc d’Azur of La Tramun ook nog een straaltje zon mee te pikken. Dit jaar was er misschien zelfs meer zon in de Lage Landen... Was het toch de moeite om de verplaatsing te maken?
Sébastien Carabin won voor de tweede keer in drie jaar tijd
© FB La Tramun
Alice Pirard was de beste op de korte afstand
© FB La Tramun
Miezer, regen, stortbuien... het maakte allemaal niets uit. Wat een parkoers!
© Media La Tramun
Wat een decor om in te fietsen
© Media La Tramun
Concentratie is vereist, van start tot finish
© Media La Tramun
Alice Pirard op weg naar de overwinning op de korte afstand
© Media La Tramun
Ondanks de regen, veel stralende gezichten
© Media La Tramun
Porro op weg naar zilver op de XCM
© Media La Tramun
Carabin speerde naar zijn tweede zege op de lange afstand
© Media La Tramun
Weersomstandigheden
 
De Roc d’Azur moest op donderdag een volledige wedstrijddag annuleren. Bovendien moesten alle zeilen bijgezet worden om de andere wedstrijden toch te laten doorgaan. In La Tramun liep het zo geen vaart, maar toch... Het begon te stortregenen twee uur voor de start en het zou vrijwel onophoudelijk blijven regenen tot op het ogenblik dat in de vooravond de laatste deelnemer de finish bereikte. Veel water op de trails, modder ook in bepaalde zones... Dit zorgde voor een extra uitdaging bovenop het al vrij extreme parkoers. Als je weet dat de rit ook in kurkdroge toestand al één van de meest pittige is op de UCI kalender, dan weet je genoeg.
 
La Tramun, een singletrack marathon zoals je ze zelden tegenkomt
 
De singletrackmarathon startte landinwaarts in Sant Privat d’En Bas en eindigde 77 kilometer later aan de rand van de stad Girona. Met 2500 positieve hoogtemeters en zelfs 2900 negatieve hoogtemeters was de wedstrijd heel zwaar. Maar de grootste uitdaging zat niet in het klimwerk, maar wel in het stuurwerk! Zowel bergop als bergaf kreeg je nauwelijks rustmomenten. Je moest steeds op je hoede zijn, klaar om nieuwe obstakels te absorberen en onvoorspelbare hindernissen te nemen. La Tramun kent zijn gelijke niet.

De Catalanen voorzien relatief veel prijzengeld en dus trekt de wedstrijd jaarlijks heel wat grote namen.
 
Organisatie

De organisatie is op alles voorzien. ’s Morgens worden de deelnemers van de finishlocatie naar de start gevoerd in bussen zodat hun auto wacht bij aankomst. Er zijn maar liefst zes bevoorradingen op de lange afstand, drie op de korte. Door het technische karakter van de rit is het niet eenvoudig om voldoende te eten en te drinken. Gebruik elke gelegenheid om bij te tanken!
 
La Tramum XCC
 
Naast de marathon had je ook dit jaar een korte versie van hetzelfde concept. La Tramun XCC is 33 kilometer lang en telt een duizendtal hoogtemeters en nog iets meer daalmeters. De afstand is niet overweldigend, maar het parkoers was dat wel. Als je weet dat de laatste 8 kilometer zo goed als vlak waren, dan weet je meteen hoe intens de eerste 25 kilometer waren. Bovendien ging het over trails om duimen en vingers van af te likken. Wil je je niet uitputten, maar toch een pittige wedstrijd rijden van minimaal twee uur, dan is de XCC ideaal voor jou.
 
Belgen in de hoofdrol
 
Bij de mannen won Sébastien Carabin van Merida-Wallonie voor de tweede keer op drie jaar tijd. Hij had deze keer meer dan vier en een half uur nodig om de 77 kilometer af te werken. Vorig jaar won hij ook, maar werd achteraf uit de uitslag geschrapt. Bij de vrouwen won de Zwitserse Esther Süss na een slopende rit.
 
De zege op de korte afstand ging naar Alice Pirard bij de vrouwen en Michiel Van Aelbroeck bij de mannen. Deze cross-country in lijn zoals ze dat hier noemen duurde toch ruim twee uur.
 
Ook in de kids races zagen we twee Belgen op het hoogste schavotje. De broertjes Seff en Matisse Van Kerckhove wonnen op een glibberig parkoers in het park net buiten Girona.
 
Conclusie
 
La Tramun is een unieke wedstrijd. Girona is een bruisende stad met heel wat cultuur, maar vooral ook jonge mensen. Elke mountainbiker die houdt van technische uitdagingen, zou minstens één keer de verplaatsing moeten maken. Misschien ben je dan wel verkocht zodat je elk jaar wil terugkeren, net zoals de auteur van dit artikel.
 
Voor meer informatie over La Tramun, surf naar www.latramun.cat

Auteur: Michiel Van Aelbroeck
tags Michiel Van Aelbroeck Alice Pirard Singletrack Merida-Wallonie Sebastien Carabin La Tramun
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy