mountainbike.be
12/04/2014
Frames

Orbea Rallon R4

Het Spaanse Orbea is bij ons misschien niet zo bekend, maar het merk produceert al sinds vele jaren fietsen. Bij Orbea kan je terecht voor high end racefietsen en mountainbikes. De Rallon positioneerde zich de voorbije jaren als een all mountain bike. Mountainbike.be heeft deze enduro raket gedurende een maand kunnen testen op lokale tracks, Ardennenritjes, endurowedstrijden en een tripje in de Vogezen.

Voor 2014 hebben de mannen van Orbea echter een nieuwe koers gekozen. Op basis van de input van de verdelers en klanten was de feedback dat de Rallon het net niet was, te braaf en niet opvallend genoeg. Voor dit jaar is de Rallon volledig opnieuw ontworpen en heeft Orbea een verregaande samenwerking met het Franse Bos opgestart om het veergedrag te optimaliseren.

Frame
Voor het frame zijn de ingenieurs bij Orbea volledig opnieuw begonnen. De input van het enduroteam was cruciaal. Idem dito voor de samenwerking met het Franse Bos, gelegen op een paar uur van de Orbeabasis, voor wat het design en werking van de achtervering betrof. Het nieuwe frame maakt gebruik van een grotere (holle) wentelaar die de achterkant met de voorkant verbindt. Doordat de wentelaar redelijk groot is en de chainstay niet rechtstreeks aansluit op de zitbuis, is de fiets niet enorm stijf. In de praktijk hebben we hier niets van gemerkt.

Daar waar de meeste fabrikanten vertrekken van een bestaand framedesign en dan de demper proberen te matchen met het frame, is Orbea nog een stap verder gegaan door reeds in de designfase nauw samen te werken met Bos en een Spaans technologisch onderzoekscentrum om het geheel te optimaliseren. Op basis van de input van Bos en de rijders werd beslist om de wentelaar aan te passen om een meer lineaire veerkarakteristiek te bekomen waardoor de Bosdemper beter tot zijn recht zou komen.

Het frame zelf is opgetrokken uit aluminium en ziet er best strak uit, met mooie hydroformed buizen waarbij de bovenbuis vloeiend doorloopt in de seatstay. Vele mensen verwachten misschien een carbonnen frame, maar het is duidelijk dat Orbea voor aluminium heeft gekozen om het frame vol te kunnen hangen met topparts (zoals de Bosveringen, XTR-afmontage en RaceFace carbon onderdelen). Het gewicht van het totale frame komt op 2.7 kg, een goede 300 gram lichter dan het vorige frame, bovendien beschikt het frame over een levenslange garantie!

Ook aan de details is er veel aandacht. Zo is er een mooie rubberen bescherming aan de onderbuis tegen opspattende stenen en zit er ook bescherming aan de chain- en seatsteay voor een eventueel klapperende ketting (wat absoluut niet het geval was met de XTR-derailleur met clutch). Aan de achterkant is er genoeg plaats voor een brede achterband. Standaard is er een Mavic 2.2 versie gemonteerd maar er zit nog ruim een halve cm aan elke kant. De geleiding van de kabels gebeurt eenvoudig maar doeltreffend door enkele clipjes aan de onderbuis, waarbij kabels niet in rare richtingen gaan plooien als de vering werkt. Enkele kabels gaan intern en er is een gaatje voorzien in de zitbuis voor een dropper post kabel.

Het achterwiel bevestig je via een 12 mm steekas die je met een inbussleutel loshaalt en vastzet. Verder is er ook een beugel voorzien voor een direct mount voorderailleur en een steun voor ISCB-tabs. Meer dan de moeite waart om te vermelden is dat Orbea voor deze bike niet meedoet aan de trend van pressfit brackets maar gewoon gebruik maakt van schroefdraad in de brackethuls.

Vering
Zoals eerder gezegd is de linkage voor deze Rallon in nauwe samenwerking met het enduroteam en Bos ontwikkeld. De eerdere versies van de Rallon werden als te progressief ervaren en daarom is de linkage van de MK4 Rallon een stuk lineairder, waardoor de kwaliteiten van de Bosvering tot hun volle potentieel gebruikt worden. Om een zeer fijngevoelig aansprekende achterkant te bekomen gebruikt Orbea goed afgedichte endurolagers. Er worden ook geen bussen maar echte lagers gebruikt voor de bevestiging van de demper op de achterbrug, waardoor alles boterzacht aanvoelt. Daar waar het vorige model meer een horstlink was is valt het scharnierpunt achteraan nu samen met de wielas, de zogenaamde split pivot (Devinci) of ABP (bij Trek). Volgens de ingenieurs van Orbea zorgt dit type constructie voor een stijver en makkelijker te produceren geheel dat ook nog eens ongevoelig is voor brackejack (het verstijven van de vering door het remmen).

De veerweg is opgeschroefd van 150 naar 160 mm en wordt gecontroleerd door een specifiek getunede Bos Kirk demper. Het scharnierpunt van de achterbrug zit relatief hoog en dit zorgt ervoor dat de demper goed moet werken om impacts te absorberen. Tegelijkertijd gaat de vering niet te hard schommelen door het trappen. In tegenstelling tot de drie standen CTD-demper van Fox kan je de Kirkdemper erg nauwkeurig instellen. Zo kan je de rebound, high speed en low speed compressie apart instellen en heeft elke knop een zeer brede range. Omwille van de vele instelmogelijkheden kan je de demper perfect instellen, tenminste als je weet wat je wilt.

Hetzelfde geldt voor de 160 mm Devillevork die over dezelfde instelmogelijkheden beschikt. Het enige nadeel dat ik hierbij ondervond is dat de knoppen, vooral die van de demper, met zeer veel wrijving draaien. Verder beschikte de demper ook nog over een hendeltje om een soort van pro-pedal functie in te schakelen, de demper werkt dan nog maar wel veel stroever.

Geometrie
Als er iets is waar de Orbea in opvalt dan is het zijn geometrie. De bovenbuis is voor alle modellen 10 mm langer geworden en de reach is 25 mm langer (onder meer door een steilere zitbuis). De wielbasis is gegroeid met 40 mm en er wordt gebruikt gemaakt van ultra korte chainstays (420 mm). Dit alles zorgt ervoor dat de fiets erg wendbaar blijft ondanks de iets grotere 650B-wielen. Het frame beschikt ook over de mogelijkheid om de geometrie te veranderen: slack op 66.5 graden of nog slacker met 66 graden (ook de BB hoogte veranderd mee). Het team heeft geëxperimenteerd met nog slackere hoeken, maar dat kwam het stuurgedrag op langzame, technische stukken niet ten goede.

Het BB ligt vrij laag op 345 of 338, afhankelijk van de instelling. Omdat het BB vrij laag ligt monteert Orbea standaard 170 mm crankarmen. Ik heb tijdens het rijden op geen enkel moment het gevoel gehad dat ik met de pedalen de grond sneller raakte. De hele geometrie zorgt ervoor dat de bike superstabiel aanvoelt op snelle technische stukken, maar op de een of andere manier blijft de bike wendbaar en laat hij zich zeer makkelijk smijten in bochten.

Afmontage
Als je de bike bekijkt zie je meteen dat de afmontage top is. Dit mag ook wel want voor de teamversie die we getest hebben leg je ongeveer 5.000 euro op tafel. Voor dat geld krijg je ook veel terug: er zitten alleen maar topparts op.

De aandrijving wordt verzorgd door een complete XTR-groep: soepel, stil en snel schakelen zijn de sleutelwoorden. We kunnen na een maand testen ook niets slecht zeggen. De crank komt van RaceFace en de Sixc is een superlicht en stijf exemplaar. Enig puntje van kritiek lijkt dat er een te dunne spacer gemonteerd is, waardoor er een kleine axiale speling zit. Feedback van Orbea is dat de testfiets die we hadden een pre-poductieexemplaar was en dat dit euvel werd opgelost in de definitieve versie.

De remmen komen van het Italiaanse Formula en zijn naar onze mening het enige onderdeel dat het niet waard is om op deze bike te staan. Op zich werken ze wel goed, maar het probleem is dat de afstand tussen schijf en blokjes zo minimaal is dat ze enorm snel beginnen te slepen en te piepen. Je kan hier dan ook niet meer aan doen dan af en toe de rem bijstellen en hopen dat het beter gaat. Tijdens het biken heeft dit niet alleen mij, maar ook mijn collega bikers geërgerd met het felle gepiep. Qua remkracht zijn de Formula’s wel OK, maar ik kon me niet van de indruk ontdoen dat er een beetje delay zit wanneer je de hendel inknijpt.

De cockpit komt ook van Raceface: een lichte stuurpen en Sixc carbon stuur van 76 cm. Op een endurobike als deze mag natuurlijk ook geen dropperpost ontbreken en standaard staat er een Reverb Stealth op. Zitten deden we op een net Fizik Gobi zadel. Van de Reverb kunnen we niets slechts zeggen, deze heeft gewerkt zonder problemen.

De wielen zijn iets speciaals, er staan immers de nieuwe Mavic endurowielen onder dit frame. De knalgele kleur valt op. Of je het nu mooi vindt of niet, het was een mooie ervaring om met deze wielset te rijden. De wielen zijn immers ontwikkeld voor echte endurowedstrijden, wat betekent dat ze licht zijn en snel bollen. Het speciale is dat de velg aan de voorkant breder is en er een brede band gemonteerd wordt voor veel grip. Achteraan is de velg smaller en licht er een dunnere band op. De achterband heeft brede noppen aan de zijkant en dunne noppen in het loopvlak. Dit zorgt ervoor dat de band ligt loopt maar toch veel greep gift (vooral in bochten). De band nodigt ook uit om een driftende rijstijl te hanteren, de band wil namelijk zeer graag uitbreken in de bochten. In het begin is dit even wennen maar als je het eenmaal gewoon bent is het best aangenaam. Het rubber van deze achterband is ook vrij zacht en na een maand met vele ritjes kan je al duidelijk zien dat de band al wat geleden heeft.

On the trails
Een fiets kan er zo goed uitzien op papier als hij wil, het is uiteindelijk het gedrag op de trails dat telt. Op papier komt de geometrie over als redelijk lang, maar als je eenmaal op de fiets zit voelt dit zo niet aan. De fiets geeft meteen een vertrouwd gevoel en nodigt uit om te knallen op de singletracks.

Door de redelijk lange bovenbuis en vrij steile zitbuis (75 of 74.5 graden) vond ik het een aangename klimmer. De lockfunctie van de demper heb ik nauwelijks gebruikt en het profiel op de achterband is blijkbaar toch goed genoeg om overal naar boven te klauteren. Ik denk wel niet de achterband veel van modder houdt en als het echt nat is gaat hij wellicht snel slippen. Als je op vlakke stukken rijdt is de fiets ook best aangenaam, niet opvallend goed of slecht.

Het is pas wanneer je op singletracks of afdalingen komt dat de ware aard van deze bike naar boven komt. Op de afdalingen nodigt hij uit om echt hard te gaan. De geometrie van de fiets geeft een zeer vertrouwd en stabiel gevoel. Wat er in combinatie met de iets grotere 650B-wielen voor zorgt dat je gepushed wordt om hard te gaan en j grenzen te verleggen.

Hoe sneller je gaat, hoe beter de veringen gaan werken. Vooral de achterkant is enorm soepel en toch voldoende progressief om alle bultjes glad te strijken. De achterkant heeft geen moeite met het verteren van snelle opeenvolgende obstakels (zoals wortels en stenen) en de werking voelt altijd zeer gecontroleerd aan. Ondanks dat de demper zeer soepel aanspringt, is de vering ook erg progressief en wordt de beschikbare veerweg aan de achterkant zeer effectief gebruikt. Zo reed ik met vrij veel sag, maar bottomde de demper echt alleen op meer extreme stukken.

De Bosvork is soepel, en voelt net zoals de demper zeer gecontroleerd aan. Het was voor mij even zoeken naar de juiste instellingen maar voor mij werkte de vork met weinig low speed compressiedemping en een beetje high speed compressie demping. Hierdoor blijft de vork hoog in de veerweg (duikt bijv. minimaal bij het remmen) en springt hij toch fijngevoelig aan. Ik had wel het gevoel dat de vork iets sneller progressief wordt dan bijv. Rockshox.

Het is duidelijk dat de samenwerking tussen Orbea en Bos zijn vruchten heeft afgeworpen. De werking van de Bos Devillevork en Kirkdemper zijn perfect op elkaar afgesteld. Tijdens technische stukken valt op dat de voorkant erg licht is, je kan gemakkelijk het voorwiel opheffen om over obstakels heen te surfen. De voor 650B-fietsen redelijk slacke hoeken zorgen voor stabiliteit op steile/snelle stukken. De fiets gaat enorm goed door bochten en nodigt dan ook uit om bochten hard te nemen. Ik denk dat dit komt door de korte chainstays en lage BB. Het gewicht van de totale fiets bedraagt 13.9 kg (small), niet superlicht maar op de tracks voel je hier niets van.

Conclusie
Als je een endurobike zoekt die 'af' is dan zit je bij Rallon op het juiste adres. Deze bike is een echte enduroknaller en nodigt uit om nog sneller te gaan rijden door het vertrouwen dat hij biedt door de uitstekende geometrie en zeer goed werkende Bosveringen. De teamversie die wij getest hebben is niet goedkoop, maar je krijgt er wel een totaalpakket dat af is voor in de plaats (buiten de remmen dan, die vervang je misschien best door Shimano). Ook nog het vermelden waard zijn de twee goedkopere modellen die te verkrijgen zijn, waarbij je de mogelijkheid hebt om de veringen te upgraden van Fox naar Bos. Zoek je eerder een bike om op het gemak rond te rijden en te genieten van de omgeving, dan is de Rallon waarschijnlijk niets voor jou. Door z’n redelijk agressieve geometrie is het een volbloed enduro racemachine.

Positief

  • Sublieme werking van de vering (in het bijzonder de achterkant)

  • Efficiënt framedesign met aandacht voor details

  • Spot on geometrie

  • Top afmontage

  • Levenslange garantie op het frame

Negatief

  • Lak kan beter

  • Remmen staan niet in verhouding tot al de andere topparts

  • Stelknoppen aan de demper zijn zeer stroef

  • Minimale clearance voor de band bij de vork

Auteur: Kristof Janssen
tags Orbea Rallon R4

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy