Commentaren:
Stijn De Zaeytijd (1/5/2009) Vorige week zaterdag de rode route gereden, vertrekkende uit Staden. Een kleine verrassing wachtte me aan de start: 56 km ipv 45km. Geen nood, blijgemutst trok ondergetekende op pad, ondertussen slalommend tussen de plechtige communiecantjes (of was het een schoolfeest?) van Staden, waarbij bij deze nog eens proficiat! De eerste 10 kilometer waren vrij ééntonig: vooral asfalt, met af en toe een klein nijdig klimmetje, wat wel mooie vergezichten opleverde. Het eerste bikeplezier vond ik in het bos met de poëtische naam 'Keuneleute'. Leuk om hier even door te snorren. Verder had ik vooral het gevoel dat het wachten was op de onverharde passages, wat vanaf het samensmelten met de groene route ook het geval was. De passage door het Bos in Westrozebeke was aangenaam, tof dat men de moeite onderneemt én de toestemming krijgt om hierdoor te mogen fietsen. Maar ook na deze passage keek ik teveel op mijn kilometerteller, wat ik vooral doe als ik me verveel. Bij het naderen van Staden, de finale; lagen dan nog enkele nijdige onverharde passages te wachten om de tocht af te ronden.

 Samengevat: ik verliet toch wel ontgoocheld Staden: ik had gerekend op wat meer onverharde stukken, zeker in dit decor aan de rand van de Westhoek. Verzachtende factor is wel dat de route helemaal droog en dus redelijk hard lag, wat ook voor meer snelheid en quasi geen geploeter zorgde. Pluspunten zijn zeker de uitstekende bewegwijzering en het landelijke uitzicht. Leuke uitsmijter: in deze streek steken boeren hier nog altijd enthousiast en spontaan de hand op naar de biker, fijn zo!

Dirk Staelens (20/2/2006) De rode lus situeert zich rond de gemeenten Staden, Westrozebeke en Houthulst. Het parcours is opnieuw zorgvuldig gekozen. Het is een mooie mix van veldwegen en asfalt. De heuvelrug die door de gemeenten loopt, wordt maximaal benut en moet dus verschillende malen beklommen worden. Niet dat het een onoverkomelijke hindernis is, maar na enkele keren de heuvelrug op en af te zijn gereden, voelde ik het melkzuurgehalte in mijn kuiten flink stijgen. De route is dus een flinke waardemeter om je conditie even te testen. Ondanks de regen van de dagen voordien waren de meeste (brede) veldwegen goed berijdbaar. Slechts op één strook, langs het Houthulstbos, was er fietsend geen doorkomen aan. De flinke loopoefening de hier op volgde, deed mijn tenen weer op temperatuur komen. Het parcours is technisch ook voor de niet geoefende mountainbiker gemakkelijk te doen. Grote moeilijkheden of technische hoogstandjes zijn er niet. De route is ook uitstekend uitgetekend. De borden met de pijltjes vallen zeer goed op en zijn oordeelkundig geplaatst. De bewegwijzering hier, behoort tot het betere werk. Mocht er ooit een prijs uitgereikt worden voor de beste bewegwijzering dan komt deze route zeker in aanmerking voor de hoofdprijs.

Dirk Staelens (29/1/2006) De groene lus passeert op enkele km van mijn deur te Roeselare zodat ik niet gestart ben te Moorslede doch in de omgeving van Oostnieuwkerke.
Het is landschappelijk een heel mooi parcours met veel veldwegen en relatief weinig asfalt. Het parcours lag er vandaag hard bevroren bij zodat de toer niet lastig was. De hellingen op de lus zijn geen echte kuitenbijters en mogen voor de geoefende mountainbiker geen probleem vormen. Op één enkele strook ( omgeving Passendale) moest ik van de fiets. De weg was door tractorsporen zodanig omgewoeld dat er fietsend geen doorkomen aan was. Ook de spoorwegbedding rond Passendale en dan later te Moorslede moet bij normale weersomstandigheden een harde noot zijn om te kraken. Ik vermoed dat het slijk er je dan rond de oren vliegt. Graag wil ik een pluim geven aan de organisatie die gezorgd heeft voor een prima bewegwijzering. De markeringen zijn aangebracht op stevige houten planken die goed opvallen (maar toch passen in het landschap) en oordeelkundig geplaatst werden. Je moet moeite doen om mis te rijden. Zeker voor herhaling vatbaar.

Cederic Deroo (27/11/05) Bij de opening van de heuvelrugroute op 26/11/05 heb ik de rode-route gereden.