Commentaren:
Thijs Degryse (22/1/2010) Op woensdag 20 januari 2010 heb ik de blauwe route gedaan in Pittem. Ik snap niet waarom er zo veel onnodige commentaar moet gegeven worden. De blauwe route was zeer goed bepijlt. Op momenten waar je kon twijfelen hing er een pijltje wat verderop zodat je zeker was dat je juist was. Het was een zeer lastige rit lag behoorlijk vettig sommige momenten echt zwaar moeten doorduwen. Maakte het zeer leuk! Na de sporthal van Pittem eventjes een kleine opwarming maar dan direct keihard er tegenaan. Ik had dan wel al enkele km's gedaan in Tielt waar het wel wat verkeerd liep met de pijltjes maar nu gelukkig geen problemen met die pijltjes.
Vincent (25/2/2005) De laatste week heeft het veel gevroren. Het parcours was zeer vettig door de regen en vorst. Er ontbrak 1 pijltje na pittem berg, je moet naar rechts richting spooroverweg. Veel offroad zat er niet in, 1 mooie aardeweg, net voor de aankomst in de sporhal van Pittem, en natuurlijk het wegje langs de spoorweg. Er waren daar veel plassen, met een flink laagje ijs erop. Een vettig strookje, maar het was nog te doen, Een aanrader die spoorwegroute. Voor de rest is het infeite meer een route om, samen met de vrouw en kinderen te rijden in de zomer, behalve langs de spoorweg dan ... Je hebt rustige straatjes en mooi panorama op pittem berg. Ikzelf zal de rode route niet meer doen als MTB parcours, maar 2km verder loopt het groen parcour van Meulebeke. Dus zal ik later het groen parcours van Meulebeke doen, en dan de aansluiting naar rode route van Pittem (spoorwegroute ) en dan terug het groen parcours vervolledigen.
Tim Deschacht (12/10/2004) Gisteren (maandag 11 oktober) de rode routes van Pittem en Tielt gecombineerd. Naar goeie gewoonte eerst het positieve benadrukken -> een zeer goede bewegwijzering, op sommige plaatsen worden pijltjes zelfs herhaald, dus daar zeker niet over te klagen. Maar nu de kritiek! Hoe is dit parcours ooit aan een rode beoordeling geraakt? De omloop was biljartvlak, veel te veel asfalt (70%), de enige singletrack van de dag was 150m lang (hoezéé!!), ... de enige reden die me te binnen schiet is dat de geur van de gistende mest en bietenpulp bij momenten zo verstikkend was dat je over een serieus doorzettingsvermogen moest bezitten om toch door te rijden en niet te bezwijken. Je kan het parcours het best vergelijken met de familiale fietsuitstapjes die iedereen wel eens heeft moeten maken toen hij jonger was, en de plaatsen waar je ouders zouden klagen over de toch ietwat slechte toestand van de baan worden hier plots heuse 'off-road stukken genoemd'.
Conclusie: voor wie serieus veel heimwee heeft naar die familieuitstapjes: als de witte weerlicht (haha) naar pittem, voor wie eens een lekker parcours wil rijden en voldaan weer de auto inkruipen: pittem en tielt ... vermijden die handel!
de Testo Boys (17/3/2003) Zondag 16 maart. De Testo Boys hebben zin in iets nieuws. De groen-behaarde hamburger uit de koelkast die ze voor ogen hebben, rent luidskeels roepend de deur uit. Mét opgestoken vinger. Dan maar naar richting Pittem...
Het sportcentrum. Epi-centrum begot! Van de Pittem-route. De Testo Boys vertrekken iets te snel. Dat blijkt na een kwartiertje. Komt door tevéél asfalt. Jaagt de jongens wat op. Het parcours? Ah ja. Véél slingerende bewegingen (links, rechts, links, rechts, etc.). Strookje asfalt, gevolgd door een stookje aardeweg. Geeuw! Landschap van boerderijen en varkensstallen. Het hartje van de Testo Boys begint even harder te slaan bij de gedacbte aan een jonge, blonde, schaarsgeklede boerin die een koe aan het melken is (op zo'n driepikkelstoeltje, wat melk gemorst op haar volle boezem, etc.), maar helaas. Géén boerin.
De signalisatie vraagt u? Bijna perfect: op een bepaald punt hebben de Testo Boys een zeer sterk vermoeden dat ze moeten afslaan (een paaltje, maar géén pijltje. Vooraleer de Boys kunnen stoppen en keren (kilometers verder! dat slipspoor!), nog steeds géén pijltje te bemerken. Terugkeren dan maar.Woedend. En zwaar pissig. Uiteraard. Edoch, de Testo Boys hebben de signalisatie hersteld. U moet nu aan die pasverwoeste boerderij naar links.
Na ruim een uurtje terug aan het sportcentrum. Zo'n 25 kilometer in de kuiten. Dat vinden de Testo Boys maar niks, en gaan voor het extra rode parcours. Dat dit parcours 'rood' krijgt, vinden de Testo Boys van de hond zijn euh... dinges. Enfin. Het parcours blijkt in een tijd van 1u 48 minuten genoeg om een redelijke zondagse fietstocht te zijn, maar hier zien ze de Testo Boys niet terug. Tenzij die wulpse boerin zich alsnog meldt! De Testo Boys kan je bezoeken op www.doink.be .
Dirk Van Loo
- uitstekend aangegeven, geen enkel pijltje ontbreekt
- in de blauwe lus zeer veel asfalt (85%), de rode bevat veel meer offroad en is meer aan te bevelen
- bijna vlak parcours, enkel de rode lus is licht heuvelend, vooral rond 'Pittem berg' (...berg...)
- het rode deel bevat twee indrukwekkende stroken: een zware beklimming dwars door het veld (aan Berg), dit deel was na enige regenval zeer zwaar en moet na een lange natte periode niet te doen zijn
en op het einde van de rode route een technisch stuk (naast spoorlijn). Toen ik de route reed was het paadje werkelijk overwoekerd met netels, gelukkig had ik een lange broek aan...
- bij droogte zijn sommige veldwegen vreselijk dokkerwerk(baksteenpuin, boomwortels, diepe putten, ...), na een natte periode moet dit er erg zwaar bijliggen
|
PITTEM 
