Rotselaar
'De 4 heuvels'

Aantal routes
3
Foto's
Afstanden
+ 30 km
+
35 km
+ + 44 km
Startplaats(en)

Sporthal De Meander
(Vakenstraat 18 Rotselaar)
  kleedkamers/douches: ja
  fietsreiniging: ja, tegenover bandencentrale

Contact sportdienst Rotselaar 016/444517
sport@rotselaar.be
Opmerkingen NGI kaart verkrijgbaar (2€)
Aansluiting mogelijk op de route van Haacht

Commentaren:
Frederik Poelmans (8/9/2009) Er mankeert een pijltje op het Blauwe parcours, na het stuk van Werchter-brug langs de Demer, waar je opeens naar rechts moet, en pijl om daadwerkelijk rechtsaf te draaien ontbreekt.

Kristof Hermans (10/10/2008)
Ik heb gisteren de blauwe lus van Rotselaar gereden: prachtig parkoers! Maar er zijn pijltjes verdwenen: Misschien handig dat andere mountainbikers deze moeilijke punten herkennen en kunnen oplossen. Extra tip: print het pdf-plannetje af van internet!

  • De afslag om de Demer te verlaten (er staan daar wel metalen bordjes voor een wandeling). Het moet de eerste afslag zijn die je tegenkomt: er staan wel achthoekige metalen wandelbordjes
  • De afslag om een bosje in te rijden nadat de steenweg Aarschot-Leuven werd verlaten ter hoogte van Ford garage Feyaerts. Van zodra de steenweg verlaten is, bovenaan de weg een bospad inslaan dat een beetje holle weg is geworden, pakweg een meter breed is dat pad.
  • Het punt op de Wijngaardberg vlak voor de trappen moeten afgereden worden (dus boven op de berg die volgt na het punt waar de route de steenweg Leuven-Aarschot “raakt” maar niet oversteekt op het pdf-plan ( www.mountainbike.be ). Op dit punt moet je rechtdoor rijden
  • De afslag na het centrum van Wezemaal om te vermijden dat er rechtdoor de autostrade wordt overgestoken via de brug. Je moet een paar honderd meter voor de brug rechts afslaan
  • Aan het meer van Rotselaar (domein Ter Heide). Er moet in wijzerzin langs het meer worden gereden

Wouter Roose (3/4/2005) De dag van de Ronde wil ik er ook een stevige rit van maken, via een opwarmertje langs het Dijle-pad rijd ik van Muizen tot Werchter om er op het Bloso parcours van Rotselaar over te schakelen. Ik pik in op het laatste stuk van de groene lus langs de Demer. De paden liggen er droog bij en ik kan overal vlot "pedaleren" niks modderpoel zoals in de andere verslagjes. Over het algemeen een vrij mooie route, zeker in vergelijking met de naburige Haacht route, misschien net iets te veel steenweg kruisingen, maar 't kan moeilijk anders in deze buurt. De lussen in Wezemaal zijn heel knap, maar het gekronkel op de Heikantberg is er iets te veel aan, wat mij betreft mag dit vervangen wordt door de doorsteek parallel aan de steenweg.  Ik heb de indruk dat er reeds pijltjes verdwenen zijn, op Heikantberg ontbreken er een paar en op de Ijzeren Berg zijn ze allemaal weggenomen, ook in Wezemaal zijn er enkele waar de pijl afgekrabt werd, spijtig voor zo'n recente route dus best het plannetje of de GPS meenemen.
Terug in werchter steek ik via veldwegen door tot Tildonk en Kampenhout om via de vaart teug naar naar Muizen te rijden, de witloofpaden en het steentjesbos laat ik deze keer links liggen want ik wil op tijd zijn voor de echte ronde.

Nicolas Panniez (15/3/2005): Het zonneke scheen vandaag dus ik ben wat vroeger gestopt met werken om te gaan biken in Rotselaar. Ik had de route vorige week donderdag al gereden (groen+blauw+rood). Maar omdat de groene lus vorige week één modderpoel was heb ik vandaag enkel blauw + rood gereden. Gelukkig was er deze week toch al heel wat modder opgedroogd!
Ik ben begonnen aan de Meander, enige startplaats van deze route. De blauwe route brengt je al heel snel naar de Demer. Daar volg je de dijk gedurende een 2-tal km, waarna je rechts moet. Opgepast, want het bordje is hier verdwenen! (als je na 1,5km op de dijk rechts van je een wegje ziet lopen dat parallel met de dijk loopt, dan moet je de eerste 'afrit' nemen, anders rij je gewoon door tot in Aarschot). Daarna steek je de steenweg over en dan begint het klimwerk. Eerst nog rustig aan, daarna al iets steviger. Al zijn er op de Heikantberg geen echte kuitenbijters bij. Deze berg is goed om op te warmen en enkele hm in de benen te krijgen, maar meer niet. Veel natuur moet je er niet verwachten, want die berg is volgebouwd. Als je uiteindelijk op de N19 uitkomt, moet je bijna direct terug naar rechts. Dit is een leuk, maar loodzwaar stuk omhoog. Gevolgd door een zeer steile afdaling. Let wel dat je remmen goed werken, want deze komt uit op de drukke N19, die je oversteekt. Daarna begint het echte werk. Als je nog fris zit bij de splitsing van de blauwe met de rode route, ga dan zeker voor de rode! Deze scoort het hoogst kwa fun-gehalte! Enkele leuke single tracks en veldwegjes brengen je langs een golvend landschap langs de E314. (Als je wil kan je effe stoppen aan het tankstation van de autosnelweg. Die truckers en automobilisten zullen nogal opkijken als ze daar ineens fietsers zien passeren! :-). Als je op een gegeven moment op een single track bent en de autosnelweg bevindt zich op je linkerkant, doe dan niet zoals ik de eerste keer maar hou je een beetje in, want vlak daarna kom je aan het 'Hellegat'. Een asfaltweg die zijn naam niet gestolen heeft! Loodrecht omhoog! Daarna volgen weer leuke veldwegen, bospaden en single tracks elkaar op. De modder die er vorige week nog lag is bijna volledig opgedroogd, dus de gemiddelde snelheid kan wat omhoog. Als je terug op de blauwe route komt is er nog een kort technisch stuk op de Wijngaardberg. Daarna is het uitbollen tot aan de Meander.
Al bij al een zeer geslaagde route door een golvend landschap. De verhouding on-road/off-road moet ongeveer 30/70 zijn, zeker niet slecht dus.
Na de tocht kan je nog genieten van een warme douche en van een stevige pint in sporthal 'De Meander' aan begin/eindpunt van de route.

Gerrit Van Hoorebeeck: Eindelijk is het zover. De permanente route van Rotselaar is klaar . Het vertrek is zoals jullie wellicht wel wisten aan sporthal De Meander te Rotselaar. Ik heb de drie lussen gereden en ben begonnen met de groene lus. De naam is goed gekozen, want het is zo vlak als een biljartlaken. Deze lus is goed om u warm te rijden en leidt u tussen de weilanden naar Rotselaar centrum. De bepijling is over het algemeen goed.
Op een gegeven ogenblik kom je aan het postkantoor van Rotselaar, waar je dan direct na het postkantoor rechts moet afslaan. Nu volgt er een drassige veldweg. Even voor bij het oorlogsmonument moet je een brugje over en vlak daarna terug naar rechts, waar je een modderig baantje naast de beek volgt. Tot mijn verassing stroomde ongeveer halverwege de beek over het pad. Geen ontkomen aan en door het water dan maar. Wat verder is het dan uit met de pret. De rest van de groene lus brengt mij over het asfalt naar de samenloop van de Dijle en de Demer. Daar stond zelfs een gele pijl, die aansluiting geeft op de vaste route van Haacht.
Ik volg echter de Demerdijk in de richting van Betekom en aan de volgende brug, na 8,4 km is de splitsing van de blauwe en de groene lus. De blauwe lus loopt over de Heikantberg, waar zowat elk baantje wordt aangedaan. Dan gaat het over de spoorwegbrug van Gelrode, waar ik dan op de drukke Aarschotsesteenweg kom. Gelukkig moet deze nog niet overgestoken worden, maar ga ik direct het eerste wegje terug naar rechts en omhoog. Om dan honderd meter verder een uitgeregend spoor vol modder omhoog te ploeteren. Eenmaal boven draai je naar links en duik je terug naar beneden om dan de Aarschotsesteenweg over te steken. Van hieraf begint het betere klimwerk. Eerst via het asfalt een vals plat van ongeveer 800 m lang.
Na 21,95 km kom ik aan de splitsing rood - blauw en volg de rode lus. De rode lus tracteert ons op een rondje Beninksberg met onder andere de stevige klim over asfalt van het Hellegat en een vrij lange afdaling van de Sint-Jobsweg. Hier en daar was het opletten voor de vastgevroren modder, waar redelijk wat sporen in getrokken waren. Dan nog een stukje over landwegen terug naar de Wijngaardberg waar ik na 34,72 km terug op de blauwe lus aansluiting krijg.
De blauwe lus leidt mij verder langs een lange afdaling en dan een stevige klim naar de appelgaarden boven op de Wijngaardberg. Van daaruit gaat het naar de Heilig-Hartberg, waar een klim volgt tot aan het standbeeld. Dan nog even een technische afdalingske over boomwortels en zelfs trapjes en de laatste technische stukken zitter er op. De rest van de tour is terug vlak en kan gebruikt worden om de gemiddelde snelheid op te drijven.
Na 43,98 km kom ik via de plas terug aan de sporthal.
Voor 1,25 Euro kan men gebruik maken van een douche. Een afspuitstand is er jammer genoeg niet.
Al bij al vond ik het een tof tourke dat voor mij toch iets zwaarder had mogen zijn. Totale afstand van de 3 lussen : 43,98 km en 310 hoogtemeters.

 

ADVERTEERDERS

Free counter and web stats