Commentaren:
Tom De Vroe (17/1/2009) Vandaag heb ik met enkele kameraden de groene en de blauwe lus gedaan. Ik heb enkele opmerkingen met het verschil op de kaart en de actuele route. ( die waarschijnlijk onlangs veranderd is?) Ik heb jaren in Haacht gewoond en had eerst de kaart bekeken om de route ongeveer te weten. Wat betreft de pijltjes, die waren wel ok!
Groene lus
-Wanneer je uit het Haachts broek komt moet je nu eventjes wijk hoogveld in ( via een klein stukje broekstraat en dan leeuweriksstraat) om zo terug naar voetbalveld te rijden. Volgens de kaart rij je nog achter de wijk door naar het voetbalveld.
Blauwe lus
-Nu rij vanaf de Grote appelstraat eventjes de hansbrugweg in om rechts een zandweg in te rijden, deze komt dan uit op de puttekomheide thv huisnr 20, zo rij dan terug richting krekelberg. Volgens de kaart moet je grote appalstraat blijven volgen om dan rechts de krekelberg in te slaan.
-Dan ben je in de kleine appelstraat, daar moet je nu op het einde naar rechts de gerzevien in om dan via de hoekweg de melkerijweg in te rijden.
Volgens de kaart moet de gerzevien oversteken en een onverhard inrijden tot op de rijmenamse steenweg dan een beetje verder rechts om terug op de gerzevien uit te komen ( eigenlijk is daar helemaal geen weg!!
-Bij het uitkomen van het Hulsterenveld (zandweg) steek je de vijhoekweg over en rij je een klein wegje in dat uitkomt op de damweg, vandaar de rijmenamsesteenweg op tot je rechts kan afslaan de Dennenweg in ( eerste stukje niet voor auto's) op het einde daarvan rechts stukje Zoellaan en direct weer rechts langerheide in. Op het einde van de Langerheide links Sint-Adriaanstraat in, direct rechts het schoonbroek in ( onverhard) deze volgen tot je op de beverdijk bent. Beverdijk links volgen, Dan rechts houtheide in beetje verder links schonenberg in tot je terug op de Beverdijk bent. Dit stukje komt helemaal niet overeen met de kaart!!
Volgens kaart, van zodra je op damweg komt rij je rechts richting vijfhoekweg, daar rechts, dan terug rechts beverdijk in, halverwege beverdijk rechts het schoonbroek in ( waar je nu dus uitkomt). Dan volgen tot je terug op beverdijk bent. waar je dan links moet.
-Ook Hooiberg klopt niet met de kaart,
Nu moet je even de hooiberg in om er terug uit te rijden via rijmenamsesteenweg, daar links tot enkele honderden meters verder links een onverhard in, hollaken oversteken terug een stukje hooiberg in tot je terug op hollaken bent. Op kaart doe je gewoon een toertje hooiberg tot je terug op hollaken bent.
Hopelijk kunnen jullie er een beetje aan uit.
De pijltjes stonden wel duidelijk, maar ik ben iemand die graag op kaart rijd, wat hier nogal moeillijk zou geweest zijn.
Tom Smets (26/12/2008) We hadden de vaste route van Haacht uitgekozen om een kerstritje te maken.
De omschrijving van Nicolas Panniez stemt overeen met onze ervaring, maar gezien deze bijna 4 jaar oud is
willen we wel even toevoegen dat de bepijling heel goed is op dit moment.
De blauwe lus, de doorsteek naar de rode lus via een stukje van de groene lus en rode lus zelf verlopen vlekkeloos.
Enkel op het einde van de groene lus ontbreken volgens ons pijltjes.
Heel erg was dat niet gezien we ons vlakbij het centrum en ook het einde van de rit bevonden.
38,5 km ipv de volle 40 was het resultaat.
Wat de ondergrond betreft kunnen we het zo stellen; de blauwe heeft het minst modder, de rode het meest.
Nicolas Panniez (4/4/2005) Met de tocht van Herentals nog in de benen wou ik vandaag eens een rustig parcours rijden en heb daarom voor Haacht gekozen, een parcours dat vlak voor mijn deur passeert. Ik woon hier al 27 jaar en had er eigelijk niet zoveel van verwacht omdat Haacht niet echt een landelijke boeregemeente is. Je vindt er eerder drukke steenwegen en volgebouwde wijken. Vele stukken bos hebben al moeten wijken voor verkavelingen. Maar tot mijn groot jolijt ben ik toch in positieve zin verrast geweest. Ik heb vele leuke stukken ontdekt die ik nog niet kende. Niet dat dit DE perfecte mtb-route is, verre van, maar de organisatoren hebben er toch werk van gemaakt om in een verstedelijkte gemeente toch nog een mooi mtb-parcours te maken.
De tocht begint op het marktplein in Haacht. Er is parking op het plein zelf, en ander vind je nog 150 extra plaatsen achter de Cash Fresh. Het Bloso-infobord achter het bushokje naast de ingang van de kerk. Vandaar gaat het via de Keerbergse steenweg en een verbindingsstukje naar de Zoellaan. Je zit nu op de blauwe route die rustige asfaltwegen aandoet in de buitenwijken van Haacht. Je raakt steeds verder van het centrum, en dit merk je dan ook aan de overgang naar meer weides en grasland. Maar nog steeds rij je op asfalt. Na ongeveer 5km volg je even de Rijmenamse steenweg om daarna rechts een veldwegje in te slaan. Eindelijk off-road!!! Maar lang duurt dit niet. Voor je het weet zit je terug op asfalt. Maar eens op de splitsing met de Damweg en Bosweg zal je merken dat het parcours is veranderd. Ik heb gekozen om de originele route op de kaart te volgen ipv de nieuwe pijltjes. Bikers die de buurt niet kennen kunnen beter gewoon de pijltes volgen, want op sommige stukken is het anders echt wel zoeken. De route op de kaart brengt je op enkele veldwegen, die door de nieuwe pijltjes vermeden worden. Eerst dacht ik wel jammer, maar even erna wist ik waarom de blauwe route hier niet meer passeerde: kapotgereden tot en met door tractors! Diepe groeven en hopen modder. Na een 10-tal minuten baggeren kom je terug op het bepijlde parcours terecht. Na een 2-tal km kom je op 'de Hooiberg'. Neem dit niet al te letterlijk op, veel berg is er niet aan. Maar dit is toch het leukste stukje van de hele tocht. Enkele leuke single tracks volgen elkaar op met zelfs enkele korte klimmetjes. Daarna volgt een lange veld/bosweg die je tot in Boortmeerbeek en Rijmenam brengt. Net voor Rijmenamcentrum sla je rechtsaf en volg je de dijk van de Dijle. Na enkele kms ga je er terug af om enkele leuke single tracks te volgen om dan terug via asfalt op de dijk van de Dijle uit te komen. Je komt wat verder terug uit op de groene lus, die je maar even volgt om via een korte single track op de rode route uit te monden. En die brengt je terug op ... ja hoor, de dijk van de Dijle. Na een tijdje sla je rechts af om via wat asfalt en veldwegjes de Werchterse steenweg over te steken. Pas op want dit is een drukke baan! Hier rij je langs de weide van Rock Werchter. Tijdens de festivals moet je hier dus niet komen want dan is dit afgesloten. Dit is het zwaarste stuk van het hele parcours. Veel modder en scherpe betonblokken maken de doorgang moeilijk. Die ellende is gelukkig maar van korte duur. Je steekt hier ook de antitankgracht over (gracht met betonnen wand die tijdens de tweede wereldoorlog tanks moest tegenhouden, maar deze reden er zonder moeite overheen of schoten hem eerst aan flarden). Je ziet in de verte ook de Karneveldhoeve (geklasseerd). Via het Scharent en de Wilde Heide kom je terug op groen uit. Er volgen nog enkele single tracks in bebost gebied. Daarna kom je uit in de Breugelwijk en de terreinen van Olympia Haacht. Via het Schorisgat gaat het dan naar Wespelaar om via het Spet (single track/bosweg) terug naar Haacht te rijden. Dit stuk kan na hevige regenval wel veranderen in een heuse modderpoel! Na ongeveer een 40km kom je terug aan de start op het marktplein.
De bepijling is goed, maar je moet wel constant uit je doppen kijken, anders rij je er gewoon voorbij. Er zijn niet zoveel ontbrekende pijltjes, maar het probleem is dat ze overal kunnen hangen: op electriciteitskastjes, op achterkant van verkeersborden, verlichtingspalen,... niet de bekende houten paaltjes dus. Soms hangen de pijltes zelfs aan de andere kant van de weg! Een afdruk van de kaart meenemen is hier echt wel aangeraden!
Gwendolyn Gyssels (1/6/2004) Deze MTB-tocht vertrekt op het marktplein van Haacht maar vermits de ganse markt één grote betaalparking is, kan je je wagen beter achterlaten op de Lombardparking op 100m van de start. Nadat je jezelf in je mountainbikepakje gestoken hebt, de bandenspanning gecontroleerd en de fiets van de laatste smering voorzien hebt – en dit alles onder het toeziend oog van zaterdagochtendwinkelend Haacht – kan je op zoek naar het BLOSO startbord. Na 3 rondjes rond de Haachtse kerktoren moesten we concluderen dat de dorpsrenovatie dit startbord en de pijltjes in de onmiddellijke omgeving daarvan vakkundig verwijderd had. Gelukkig hadden we het kaartje van internet afgedrukt zodat we na wat heen en weer gerij in een zijstraat ons eerste bordje ontdekten. Het eerste gedeelte van onze tocht bestond uit het blauwe parkoers dat in het begin nogal tegenviel door het hoge asfaltgehalte en het in lusjes rijden door de verschillende wijken. Het enige lichtpuntje was het stukje op de Homberg waar een singletrack door het bos voor een aangenaam intermezzo zorgde. Het asfalt werd ook een tijdje ingeruild voor een kiezelpad toen we het jaagpad langs de Dijle opreden. Twee keer mochten we dit jaagpad verlaten door dwars de dijk af te rijden voor een klein stukje singletrack. Uiteindelijk bracht dit jaagpad ons op het groene en daarna vrij snel op het rode parkoers. Het rode stuk begon veelbelovend met een smal padje tussen de Haachtse weekendhuisjes, maar bracht ons al snel weer terug op het jaagpad langs de Dijle. Uiteindelijk mochten we het jaagpad definitief verlaten en ons door het restafval op de kampeerweiden van Rock Werchter worstelen. Zelfs 14 dagen na het festival hoefden de kuisploegen nog niet te vrezen voor werkloosheid. Onder de festivalgangers moeten ook enkele fervente mountainbikehaters gezeten hebben, want hier raakten we opnieuw de rode pijltjes en het spoor bijster. Gelukkig vonden we achter het Werchter-podium opnieuw een pijltje en konden we veronderstellen terug op het juiste pad te zijn. Dit pad stuurde ons opnieuw het veld in langs fruitbomen en via door gras overwoekerde veldwegen. Dat dit gevaarlijke mountainbikepaden zijn demonstreerde Bart ons met een voorwaartse duik toen zijn voorwiel vast kwam te zitten in een verborgen greppel. Veel tijd om te bekomen kreeg hij niet, want goed en wel terug op de fiets kregen we een flinke zomerbui te verwerken die de temperatuur deed kelderen. De enige remedie: doorfietsen zodat je warm bleef. Uiteindelijk vond de bui het welletjes en kwamen we opnieuw op het groene parkoers. Hier dwong Wim ons tot een laatste stop door lek te rijden. Mede dankzij de diepe plassen van de plensbui en wat gesleutel kwamen we dit euvel snel te boven zodat we het laatste stukje, dat er ondertussen erg vettig bijlag, snel konden afwerken.
Conclusie: de lussen van Haacht zijn ideaal als je snel wat kilometers wil maken en graag langs water fietst. De bewegwijzering vraagt wel enig vertrouwen in je zesde zintuig want deze is soms ver te zoeken of bestaat uit onleesbare zongebleekte bordjes. Het kaartje van het traject en een gevoel voor mountainbikepadjes is dus noodzakelijk als je niet te vaak verkeerd wil rijden. Bloso geeft 4 uur op voor de 3 lussen maar zelfs de gemiddelde mountainbiker klopt deze tijd moeiteloos.
Benny Sluyts (5/8/2001) Een route met veel afwisseling, hoewel de eerste kilometers van de blauwe route weinig goeds doen verhopen. Eerst enkele kilometers opwarmen op weliswaar rustige asfaltweggetjes. Dan volgen afwisselend landbouwwegen, jaagpaden, bospaadjes en verassend veel singletracks elkaar op. Men heeft geprobeerd verharde wegen zo goed als mogelijk te mijden, wat aardig gelukt is.
De blauwe route is de mooiste, een hoog offroad percentage, een kilometer zig-zag paadjes thv de Hooiberg (niet al te letterlijk nemen want buiten wat vals plat zijn er geen heuvels te bespeuren op deze route) en een zeer rustige omgeving. Zo rustig zelf dat ik meerdere konijnen, fazanten, een valk en een reiger van dichtbij heb kunnen aanschouwen. De rode route is een pak zwaarder, vooral het gedeelte achter de festivalweide van Werchter ligt er slijkerig en kapotgereden bij. Andere stukken van de rode lus bestaan uit landwegen met diepe tractorsporen, dikwijls aangevuld met grote stukken steenafval. Bovendien zie je amper waar je rijdt, dit door het hoge gras in de bermen. Over de groene lus valt weinig te zeggen, ze begint met een aardige singeltrack en is ideaal als opwarmertje . Ik heb dit parcours gereden na enkele stevige buien en het lag er nog redelijk goed berijdbaar bij.
De bewegwijzering is meer dan in orde. Telkens na een splitsing staat er direct terug een bordje zodat je steeds weet of je juist aan't rijden bent. Enkel de groene route heeft op het einde enkele twijfelgevallen, maar je kan immers direct zien of je nog goed zit. Wel opletten bij de splitsing van de blauwe en de groene lus: blauw is rechtdoor, groen linksaf en direct terug schuin linksweg. De vertrouwde Bloso paaltjes kom je zelden tegen, de plaatjes hangen werkelijk overal, zelfs aan de binnenkant van verlichtingspalen en privé-omheiningen.
Een route ideaal voor beginners, alle aspecten van het mountainbiken kan je hier onder de knie proberen te krijgen. Fysisch mag de totale afstand van 40 km voor niemand een probleem zijn, gevorderde MTB'ers kunnen deze route gebruiken om op snelheid te trainen. Een route die ik kan aanbevelen. |
HAACHT
