Commentaren:
Stefan Liedts (14/6/2008) Tussen de onweerswolken door vang ik m’n tochtje aan in het centrum van Leupegem. Vermits ik de groene en de blauwe lus al eens gedaan heb, besluit ik om een aangepaste versie van de 3 routes te rijden. Tot aan de Koppenberg valt er niet veel nieuws te beleven, behalve een onweer. In de Gote, het paadje dat je naar de voet van de Koppenberg brengt, geven de bewoners blijk van grote burgerzin, te zien aan de onberispelijke staat van het pad en de omheiningen, maar persoonlijk vind ik dat je er met een breed mtb-stuur amper doorkan, en vastgeklikt in je pedalen geeft dat toch een beetje een claustrofobisch effect. Op de Koppenberg gekomen dan… Gezien de  glibberige post-onweerstoestand van zowel m’n banden als de Koppenberg zelf sta ik op het steilste stuk even te surplacen met doorslippend achterwiel waarna ik dan maar te voet verderga, wat me eigenlijk tien keer zoveel moeite kost dan op de fiets. Bovengekomen, breekt er opnieuw een onweer los, waarvoor ik ga schuilen in het Koppenbergbos. Weer ploeteren geblazen ! Nadat ik de N60 wederom gekruist heb, kies ik voor de groene en de blauwe routes die me via de Ommelozen Boom en Kerselare langs de Volkegemberg leiden (toffe alternatieve paadjes !!) en me tenslotte aan de Varent doen belanden. Vermits ik van Schorisse ben, keer ik vandaar huiswaarts. In het huidige regenweer kom je veel fervente collega-mtb’ers tegen, maar het moddergehalte mag voor mij toch iets lager zijn.
Conclusie : Alledrie de routes in Oudenaarde zijn zeker de moeite waard om te doen ! Na regenweer is het ploeteren geblazen, de natuurpracht van Vlaamse Ardennen moet je immers verdienen ! Oudenaarde, Brakel en Gooik vormen mijn persoonlijke Bloso top drie totnogtoe.

Stefan Liedts (8/6/2008) Een mooie lentedag. Ik vertoef in de Vlaamse Ardennen en besluit naar Oudenaarde af te zakken. Allee, zakken bij wijze van spreken, want om op de blauwe route te geraken moet ik van bij mij thuis eerst de volledige Varent opklimmen. Bij wijze van creativiteit heb ik de mtb eens thuisgelaten en zit ik op de reserve-koersfiets van m’n wielertoerist-schoonbroer. De gps zit in m’n binnenzak, just in case. Op de Varent krijg je al direct een voorsmaakje van het prachtige landschap. Aan brouwerij Roman steken we de drukke steenweg over en gaan we via gemoedelijke wegen naar Mater. Heerlijk, hier zeggen de mensen op straat tenminste nog goeiedag als je passeert. De doortocht van Mater gebeurt via een leuk paadje. Tussen Mater en Ename voel ik me een echte Flandrien. De kasseien volgen elkaar op en offroad zie ik weinig. De weinige offroad die er is omzeil ik dankzij de gps. Na de archeologische site in Ename gaat het een tijdje langs de Schelde. Ik ga over op de groene route, die me langs de plezierhaven en de oude spoorlijn aan het oude station van Leupegem brengt. Ik bedwing m’n goesting om de rode route omgekeerd aan te vatten (dat stukje is immers zéér mooi) en ga verder op de groen route via de Achterbeg, een kort maar steil klimmetje over een verhard pad. Op naar de Ladeuze dan maar, onderweg krijg je fantastische vergezichten, o.a. op Kluisbergen (rode route) en kan je even genieten. Vermits ik met de koersvelo ben, ga ik eerst even langs in het bedevaartsoord Kerselare. Daar verken ik van bovenuit de beroemde boomwortelklim, en daarna daal ik via de asfalten Ladeuzeberg af naar de start van het boomwortelpad. Die wortels zijn voor volgende week met de mtb… Ik beëindig m’n Bloso-fietstocht en fiets door het centrum van Etikhove en via de Taaienberg naar huis, in Schorisse, één van de Vlaamse Ardennen-parels. Maar eerst ga ik nog vlug een Ename drinken in café Moeder Stiene zelle !

Mik Torfs ( 15/8/2006) Vandaag de volledige route in oudenaarde gereden. Prachtige route, ook bij zulk slecht weer. Ik miste echter een cruciaal pijltje in het groene parcours, vlak na een tamelijk lange, niet steile, maar erg geaccidenteerde afdaling. Je komt dan in de bocht van een asfaltweg terecht en het is helemaal niet duidelijk of je rechtdoor (=juist) of rechtsaf moet. pijltje mss overwoekerd? er staat nogal wat onkruid en struik. het is altijd jammer als je redelijk wat snelheid hebt en dan moet remmen en even terugdraaien om pijltje te zoeken en vervolgens toch maar de gok wagen. ik weet nu hoe het is, maar voor anderen die de route de eerste maal doen is het toch fijner als dit gecorrigeerd wordt.

Peter De Bruyn (11/7/2006) Afgelopen weekend reden we naar Oudenaarde. Waauw. Een der betere parcours van dit jaar al. Geen enkele keer moeten zoeken naar een pijltje. Afdalingen die je met volle concentratie moet bedwingen en lekkere hellingen met als summum na ong. 7 a 8 km de koppenberg waar slechts 2 van onze 5 freeriders zonder een voet aan de grond te zetten boven geraakte. Nadat je de koppenberg via de befaamde kassei weg op bent mag je een stukje op afdalen om dan via asfalt en niet zo steil terug een keer op te rijden. Prachtige zet van een der lokale bewoners om er een terrasje buiten te zetten met een frisdrank automaat! Als de dorst daar gelest is mag je met een snelheid van ongeveer 65km(remmen af en toe dicht ) naar beneden. Deze route is dan maar pas begonnen.............!!!! Eén minpuntje mischien? Er zou nog een lus mogen bijkomen aan zo een parcour!

Bruno Haemers (5/8/2002) Oudenaarde is - en daarmee sluit ik mij zeker aan bij de meerderheid van MTB-ers - 1 van de mooiste Oostvlaamse Bloso-parcours die ik momenteel (al verschillende keren) heb gereden: prachtige regio met een aantal mooie klassiekers (Koppenberg), soms zeer unieke wegen ("boomwortelpad"), perfecte bewijzering, zeer veel off-road en op technisch vlak zeker doenbaar, al zijn bepaalde afdalingen zeker niet gezond voor de MTB-fiets.
Opmerkingen over gevaarlijke paden en afdalingen zijn relatief: de eerste keren rijd je best niet te hard naar beneden, na de 3de keer ken je dit uitstekend parcours uit je hoofd. En geloof me, het is de moeite om dit parcours verschillende keren te doen.
Ook dient de goede organisatie van de stad Oudenaarde (of Bloso Oudenaarde) in de verf gezet te worden, en dan heb ik het naast de goede bewegwijzering van het parcours over de mogelijkheid om de fiets nadien te reinigen en de aanwezigheid van de sporthal met douche-accomodatie, iets wat helaas nog te veel ontbreekt bij vele BLOSO-parcours.
Goed zo Oudenaarde en vooral houden zo!

Dirk Van Loo (2/6/2001)

• De blauwe route bevat de Volkegemberg uit de Ronde van Vlaanderen, een geasfalteerde helling, lengte 800 m max. helling 12%, gemiddeld 7%. Stelt eigenlijk niet zo veel voor, kun je op de 'macht', staande op de trappers, overwinnen.
• De rode route bevat de gevreesde Koppenberg, waar Eddy Merckx van de fiets moest (weliswaar met een defecte fiets als ik me het goed herinner) en waarvoor Bernard Hinault de Ronde niet wilde rijden. Een vreselijk steil stuk (22%), over een deftige lengte (totaal 600 m, gemiddeld 11%). Je trekt en duwt, je sleurt je naar boven. Na het steilste stuk is het nog even klimmen. De kasseien liggen ook erg slecht. De stenen liggen soms ver uit elkaar. Bovenaan zit je echt kapot. Deze weg wordt in de nazomer van 2001 heraangelegd, waardoor hij waarschijnlijk iets gemakkelijker wordt. Haast je er dus snel naartoe om nog de originele Koppenberg te verslaan !!
• De groene lus bevat een zeer steil stuk offroad, over boomwortels. Ik raakte er net niet boven.
• De totale route is redelijk zwaar, het kon veel lastiger in deze prachtige Vlaamse Ardennen-streek. Spijtig dat men niet nog meer de heuvels benut.
• De rode route met de omgeving van de Koppenberg is de mooiste.
• In Mater centrum is het even opletten, ik raakte er even het juiste spoor bijster. Anders prima aangegeven.