Commentaren:
Hedwig Engels (12/10/2207) Op een mooie nazomer dag kregen we opnieuw een knagend gevoel. Het was hoog tijd om nog eens leuk in de modder te ploeteren met onze moutainbikes. Na wat speurwerk viel mijn oog op Herzele. Waarom deze route? Het is een schitterend terrein en grenst bijna aan onze achtertuin bij wijze van spreken. De startplaats is een sporthal met heel wat parkeergelegenheid en ook rustig gelegen. Je krijgt meteen de smaak te pakken. Zonder veel illusies zijn we gestart met de groene lus om aansluitend over te schakelen op blauw. In 2 woorden. Een zalig circuit. Het is waar dat de start initieel misschien wat ontgoochelt om dat deze vertrekt uit bebouwde kom en het stuk langs de spoorweg niet echt weerzinwekkend is. Maar ... nadien kan je volop genieten van de pracht en natuur in deze schitterend glooiende omgeving. De vogels fluiten er lustig op los en we volgen zonder veel problemen de markeringen. Deze zijn vrij goed aangebracht (we hebben veel erger gezien) en voor een overgroot deel nieuw aangebracht. Op enkele plaatsen is er wat twijfel met name aan de splitsing van groen naar blauw. Je moet tot 2 maal toe de afsplitsing negeren om dan in het dorp van Sint-Lievens-Esse te kiezen voor blauw. Daar staat vermeld dat je wel degelijk op het spoor blijft van circuit Herzele. De andere zijn aansluitingen met circuits uit de omgeving. De blauwe lus is zeer mooi, maar niet echt technisch te noemen en dat geldt voor beide lussen. Nietemin een zalig circuit voor de iets of wat geoefende mountain biker. Om je hartje en ... aan op te halen. Zaaalig.
|