Commentaren:
Marc Geeroms (20/8/2001) ROOD :
Aan dit circuit begin je best met enkele opwarmingskilometers in de benen want al na 200 meter begint het klimwerk. Geen korte en steile helling maar een gestaag klimmend fietspad langs een bosrand. Boven gekomen is het zoeken naar een wegwijzer. Die vind je met wat moeite op een stuk vangrail (rechts afslaan in een hoek van 45°). Zoals bij elk permanent parcours moeten de pijltjes soms echt gezocht worden en is er al eens eentje verdwenen. Aangezien het een "jong" circuit is valt het aantal verdwenen pijltjes goed mee (situatie augustus 2001). Als je toch eens moet gokken vind je meestal wel een wegwijzer na 500 meter zodat je relatief snel weet of je op de goede weg bent.
Je krijgt onderweg zeer veel afwisseling : singletracks met aan de ene kant weide of veld en aan de andere kant een bos. Je mag ook enkele keren diep het woud in. Er zijn 2 verraderlijke afdalingen : ze beginnen op een stabiele ondergrond maar gaan dan over op zeer grove steenslag. Hou je wijs- en middelvingers dus best op de remhendels want je moet soms snel kunnen reageren.
Op dit parcours komen de liefhebbers van klimwerk goed aan hun trekken al worden er geen extreme inspanningen gevraagd (als je de Muur van Geraardsbergen op kan zal je ook hier niet van de fiets moeten).
Na 17 kilometer moet je op een bergaf net na een klein dorpje even opletten : het pijltje hangt op een boom ongeveer 15 meter de kiezelweg in die rechts schuin parallel loopt. Je mist de wegwijzer gegarandeerd want door de snelheid van de afdaling moet je je aandacht op de weg houden. Het pad dat je in moet is ongeveer halfweg de afdaling.
GROEN (eerste poging) en GEEL
Het groene parcours begint met een massa pijltjes die mekaar zeer snel opvolgen. Het kan niet op. Tot je 3 kilometer ver bent. Dan was het enthousiasme van de uitpijler blijkbaar sterk verminderd. Na 3 keer zwaar misreden te hebben zag ik plots een wegwijzer naar Hotton staan. "Fini, j'en ai mare". Niet te doen, er mankeren er gewoon teveel.
Na 4 vervelende steenwegkilometers heb ik dan maar het gele circuit geprobeerd. Dit is perfect bewegwijzerd. Er zit echter tamelijk veel asfalt in maar de schitterende landschappen maken veel goed en er zijn enkele pittige hellingen waarop je je kan uitleven. Deze rit brengt je ook langs de mooiste chalets van de streek wat ligging en architectuur betreft.
GROEN (tweede poging)
Gewapend met de kaart die je in het Syndicat d'Initiative kan kopen (250Bfr) heb ik nog eens het groene circuit geattackeerd. De kaart heb ik slechts 1 keer nodig gehad : Na een lange klim zie je links een soort nieuwe wijk. Op het houten bushokje kan je nog duidelijk zien waar het vertrouwde pijltje gehangen heeft tot enkele plaatselijke hooligans er zich eens mee geamuseerd hebben. Het is misschien niet de juiste weg maar als je gewoon rechtdoor rijdt en langs het sportterrein aan de snelle afdaling begint, vind je beneden een nieuw pijltje. "Oef, we zijn weer op de goede baan" denkt u misschien.
Fout ! Intuitief zou je het pijltje als naar rechts wijzend interpreteren. Je moet echter het wegje, dat parallel met de spoorweg loopt, naar links volgen. Binnen de 50 meter vindt je een nieuw pijltje dat bevestigt dat je de juiste keuze hebt gemaakt.
Vanaf hier hangen er overal voldoende wegwijzers en wordt het echt genieten. Dit is veruit het mooiste Bloso-parcours dat ik ooit gereden heb. Zeer mooie landschappen, kilometers lange bospaden, zware klimpartijen (2 keer ben ik er af gemoeten en ik ben nochtans een echte berggeit), enkele weds maar vooral, DE MAX : een spectaculaire afdaling die een Downhill-wedstrijd waard is. Dit is echt "WAUW", een adrenaline-kick met kippenvel. Je wordt best niet overmoedig want een misrekening kan je in het hospitaal doen belanden. Het gaat namelijk zeer steil naar beneden over geaccidenteerde rotsgrond met hier en daar een serieuze bump en dropp off. Na deze afdaling twijfel je niet meer aan het nut van een achtervering.
Conclusie :
Om ten volle van de MTB-routes van Hotton te genieten koopt u voor alle zekerheid best de speciale kaart die u in het Syndicat d'Initiative (VVV-kantoor) kan kopen aan 250BF. Hier staan ook alle toeristische attrakties en uitgestippelde wandelingen van Hotton op.
In de bossen valt de bewegwijzering zeer goed mee. In de woonbuurten zijn de bordjes vaker verdwenen (waarom hangen ze die dingen ook niet op 2,5 meter hoogte, dan is het moelijker om eraan te prutsen).
Opgelet voor de lengte van het parcours : de inspanningen in de Ardennen zijn veel intensiever en langduriger dan in Vlaanderen. Als je normaal gezien 50 Vlaamse MTB-kilometers rijdt, zal je al je portie gehad hebben met 35 kilometers in de Ardennen.
Als je echt goed getraind bent is het groene circuit iets voor jou. Rood is ook voor de minder afgetrainde maar toch geoefende biker een sportieve uitdaging en kan gecombineerd worden met geel.
De blauwe route heb ik niet gereden. Op het vertrekbord wordt ze echter aangeraden voor een familie-uitstap. |
HOTTON
