Commentaren:
Sinds zowat een jaar beschikt ook de gemeente Theux, gelegen op enkele kilometers van Spa, in het voorgeborgte van de Ardennen, over enkele permanente MTB-routes. Hoewel ik regelmatig kom biken in deze regio en ik de paadjes wel goed ken, was ook ik benieuwd hoe de permanente circuits eruit zouden zijn. Omwille van het mooie weer en de droge ondergrond besloot ik meteen het langste circuit (57 km) op de testbank te leggen. Daarnaast zijn er ook nog twee kortere circuits die mij ideaal lijken om in combinatie te rijden, hetgeen eveneens dagvullend is. Maar meteen zeggen dat het jammer is dat er geen overzichtskaart bestaat van deze circuits. De avontuurlijke biker wordt zo meteen de mogelijkheid ontnomen om links en rechts van het ene circuit op het andere over te springen, om de tocht langer of korter te maken : vooral interessant als het weer resp. erg lekker dan wel afschuwelijk is. Ook mist de lokale middenstand een uitgelezen kans om te profiteren van de vele bikers die zich komen loslaten in de heuvels en bossen rond Theux, want het is zoeken naar info over accommodatie, restaurants, winkels, fietsenzaken, etc… Alle circuits starten aan de indrukwekkende ruïnes van Franchimont, waar er volop geparkeerd kan worden. Alle andere faciliteiten (toilet, cafeetje, snacks, …) ontbreken.
Het parcours over 57 km. start zoals verwacht met een vrij lange, maar lichte klim via Sassor richting Polleur. Tegen verwachting in bollen we verder bergop richting Verviers over afwisselend asfalt en veldwegen. Hier kan het volgens mij in de winter erg vettig zijn ! We kruisen de autosnelweg richting Oostkantons en scheuren dan toch aan duizelingwekkende snelheden naar Polleur (met een kort stukje downhill, waar ongelukken kunnen gebeuren als je remmen niet 100% zijn). Eénmaal het dorp weer uit rijden we het Bos van Staneu in, waar we voor het eerst in « hogere bike-sferen » komen. Voor mij volslagen onbekende paadjes, maar toch een tweetal keren terugschakelen naar de kleinste versnellingen ! Even buiten Theux komen we weer aan het daglicht, en na nog een korte klim naar Devant Staneu steken we de Wayai over. Ook tussen de huizen blijft de bewegwijzering uitstekend, maar je moet toch alert zijn. We worden bergop richting Beco gestuurd, maar na een fraai en steil paadje gaan we weer over het asfalt naar beneden. Een beetje « lullig », zouden de Hollanders zeggen. Maar niet getreurd : er ligt nog genoeg moois te wachten. We duiken een grassig veldwegeltje in richting Hestrroumont, waarna we de klim aanvatten naar « Le Maquisard Inconnu » en La Reid. Nergens echt steil, maar echt lekker biken door typisch Ardense bossen. We komen vervolgens in de buurt van Winamplanche en steken een volgend fijn bos (nl. Bois du Tier d’Aihé) in. Ook hier weinig fysieke moeilijkheden en na Banoyard en Vert Buisson wordt het parcours zelfs vlak. We bezoeken uitgebreid de dennenbossen van « La Porallé » en dalen weer af naar La Reid. Dan wordt het plots weer menens met een gemene klim naar Ménobu. Ook te doen, maar weer terugschakelen naar het kleinste voorblad. De volgende kilometers weer vlotter bikewerk, maar wel opletten voor het einde van de downhill na de boerderij in Bois Renard. We blijven noordwaarts rijden over amusante paadjes, waar de moeilijkheden eerder zeldzaam zijn, maar waar er in de winter vast en zeker geploeterd zal worden (bv. na Fagne St. Remacle). Ook na de levensgevaarlijke oversteek van de « Nationale » tussen Spa en Luik zijn de bossen heerlijk maar weet ik uit ervaring dat de winterregen e.e.a. tot pure chaos kan omtoveren. We passeren Banneux (diegene die geen drinkwater in de Camelbak meer heeft kan gewijd ( !) water bijtanken aan de bron) en duiken meteen weer de boswereld in. MTB deluxe ! Aan de andere kant heb je een fabelachtig vergezicht op het hele dal rond Theux, hetgeen je de gelegenheid geeft de reeds afgelegde weg te overschouwen. Over een kleine asfaltweg komen we in de buurt van het fort van Tancrémont (op gezette tijden te bezoeken) en dalen we op zeer fraaie wijze langs « Sur les Villers » af naar Pepinster. Voor bordercrossers en ex-BMXers zeker een hoogtepunt ! Beneden aangekomen krijgen we weinig respijt want de laatste zware klim (tenminste, dat dacht ik) kondigt zich al aan. In verschillende trappen biken we een drietal kilometers bergop richting Verviers, waarna we recht hebben op een snelle bosafdaling richting Oneu. Plots worden we weer bergop gestuurd – een eerste toetje - , hetgeen uiteindelijk voor hetzelfde resultaat zorgt. We komen weer in open veld terecht en volgens de kilometerteller lonkt het einde. Plots duiken we steil omlaag richting Theux (en duidelijk NIET richting ruines) en vraag ik me af of ik niet verkeerd gereden ben. Maar nee, de pijltjes zijn er nog steeds. Net voor het stationnetje van Theux gaat het dan weer omhoog en zo hard omhoog dat ik dit een beetje van het goede teveel vind. Volgens mijn teller moest ik al aan de frieten zitten, maar hierzie : de ontwerper van dit circuit is van masochistische aard en bewaart de zwaarste klim voor ‘t laatst. Dus : wie het wel gehad heeft na 57 kms. raad ik aan over de asfaltweg naar beneden te rijden (die passeert nl. de ruïnes) en NIET meer rechts en licht bergop af te slaan. Diegene die nog ‘jus’ hebben die volgen gewoon de pijltjes. Met ruim 61 km. op de teller stond ik moe maar tevreden terug bij af.
Conclusie : het is voor kenners duidelijk dat dit permanent circuit slechts een povere kopie is van de Ardennen Trophy (die elk jaar op Pinkstermaandag georganiseerd wordt) maar het geeft eenieder die de streek niet kent wel een goed idee van wat hier allemaal kan. Ook qua gebruikte paadjes had dit parcours nog aantrekkelijker gekund, maar we weten dat een MTB-route altijd een compromis is ! De bewegwijzering is van een zeer hoog niveau en was op het moment dat ik de route reed in perfecte staat. Het is alleen uitermate jammer dat de plaatselijke overheid niet inziet wat een bron van inkomsten hier te grabbel ligt, want alle faciliteiten aan de ruïnes ontbreken ! |
THEUX 
