Commentaren:
Gwendoyn Gyssels (23/9/2003) Omdat het niet steeds mogelijk is naar de Ardennen te trekken om je mountainbike een modderfiguur aan te meten, en omdat BLOSO zo vriendelijk is geweest zowat half Vlaanderen vol pijltjes met groene, rode en blauwe driehoekjes te zetten, leek het ons wel een leuk idee om eens een paar van deze uitgestippelde tochtjes uit te proberen. Hier volgt het relaas van een tochtje in de buurt van Tongeren. Al lijkt het niet meteen de meest voor de hand liggende plaats om te gaan MTB'en, toch loont het de moeite om eens richting Limburg te trekken.al was het maar om onderweg stiekem wat fruit te plukken. Omdat we die dag nog wat anders op het programma hadden staan, opteerden we enkel voor de blauwe route van 25km. Combineer je deze met rood, dan heb je op het einde van je tocht (op voorwaarde dat je nergens een ommetje maakte) 40 km op je tellertje staan. We geven een paar tips voor diegenen die deze tocht zelf ook eens willen gaan fietsen.

Tip 1: volg een snelcursus spoorzoeken voor je aan deze tocht begint

Al meteen bij het vertrek van de blauwe route kwamen we al in de knoei te zitten. Er ontbrak een pijltje . gevolg: iedereen een andere richting uit en hopen dat de volgende splitsing (met pijltje) niet al te ver is. Deze strategie hebben we ontelbare keren mogen toepassen op het traject, meestal met een goede afloop, maar het verhoogt wel het aantal kilometers van de tocht. De BLOSO-kaart is immers niet gedetailleerd genoeg om je te lokaliseren (tenzij je de omgeving op je duimpje kent). De werkelijke lengte van de tocht wordt dus bepaald door je spoorzoekerstalent.

Een markant detail: relatief in het begin van de tocht, als je nog tussen de huizen zit, heeft een misnoegde burger bij het verzetten van zijn omheining de paal met het BLOSO-pijltje achterstevoren geplant: je kan het pijltje dus niet meer zien en het wijst naar de verkeerde kant. Niet evident om dit op tijd te ontdekken, dus ogen open houden (of hopen dat je de sporen van een voorligger die het parcours wel kent, kan volgen).

Tip 2: kijk uit je doppen op lange afdalingen

Met tip 1 in het achterhoofd kom je al een aardig eind op weg, maar met tip 2 nog verder. Zo gebeurt het twee keer tijdens een full-speed afdaling dat je ineens links- of rechtsaf moet. Natuurlijk staat het pijltje goed verscholen tussen de struiken, en zoef je er aan zo'n snelheid voorbij dat je dit gegarandeerd mist. De eerste keer sturen ze je plots linksaf de trappen af in een lange rechte dreef. De tweede keer gaat het over asfalt naar beneden en moet je ineens net voor een boerderijtje rechtsaf, scherp omhoog. Kwestie van die remtechniek nog eens te testen .

Tip 3: fiets op je gevoel

Heel Limburg is doorweven van het Fietsroutenetwerk, een goed werkend systeem voor de recreatiefietser die via verharde veldwegen van knooppunt tot knooppunt rijdt. Het mountainbikeparcours volgt regelmatig delen van dit netwerk, maar duikt daarbij links en rechts regelmatig de bosjes in. Omdat ook hier de pijltjes vaak onbestaande zijn, moet je soms ook wat op je gevoel fietsen. Als er nergens een pijltje te vinden is, opteer dan voor rechtdoor of kies voor het pad dat er het meest mountainbike-achtig uitziet. Negen keren op de tien zit je dan wel goed. Loopt het toch slecht af, grijp dan terug naar tip 1.

Tip 4: let op voor verborgen grachten en onzichtbare prikkeldraad

Mocht je volledig ontmoedigd geworden zijn na het lezen van de vorige tips, dan boort deze tip je moraal zeker de grond in. Als je rustig zit te genieten van het landelijke karakter van de Limburgse fruitstreek, temidden van een mooi smal wegje tussen met bomen omzoomde akkers, vond een landbouwer het nodig om je hartslag wat op te drijven. Hij heeft er niets beters op gevonden dan een aantal afwateringsgrachtjes te graven, dwars op het pad, met een breedte waar net je hele voorwiel in past. Natuurlijk zijn deze overwoekerd met lang gras, zodat je deze pas merkt als je er nog maar net 3 cm van verwijderd bent. Niet veel verder heeft hij dan weer transportpaletten verborgen onder dit lange gras, ook net breed genoeg om je wielen in kwijt te spelen. En als je ook deze zonder kleerscheuren hebt overwonnen, let dan op voor prikkeldraad dwars over de baan. Je moet er plots 90° rechtsaf, maar ik kan je garanderen dat je deze bocht graag wat ruimer zou nemen. Niet doen dus!

Tip 5: geniet van de modder maar vecht met de dazen

Mocht je hopen je fiets op deze tocht van modder te sparen, dan moeten we je opnieuw ontgoochelen. De trip loopt door de beemden van de Jeker en andere kleine beken, en dit volstaat om je lichaam te verwennen met een weldoend modderbad. Dat dazen ook wel van deze vochtige plekken houden, moet je maar voor lief nemen. Smeer de beten achteraf toch maar in met een middel tegen insectenbeten, want die durven anders nogal excessieve bulten op je lichaam vormen.

Tip 6: pluk een appeltje voor de dorst

Verdwenen bordjes, gevaarlijke hindernissen, dazen . het lijkt alsof men er alles aan heeft gedaan om deze tocht een negatief imago aan te smeren. Toch zijn er ook leuke kantjes aan deze trip. Als je deze gedurende het fruitseizoen fietst, kan je genieten van aardbeitjes, kersen, krieken, appels, peren . mits je er een beetje voor op let dat je niet gezien wordt!

Wat moet je dus onthouden.

Het mountainbikeparcours van Tongeren is een afwisselende op- en neergaande route met groene plekjes, prachtige holle wegen en panoramische vergezichten, maar blinkt absoluut niet uit in bewegwijzering. Voor je vertrekt, print je dus best de BLOSO-kaart uit. Tracht onderweg je traject op de kaart zoveel mogelijk te volgen want anders lopen de kilometers die je verkeerd rijdt al snel op. De extra hindernissen die je onderweg moet overwinnen (grachten, paletten, .) zorgen voor de nodige adrenaline die je mist bij gebrek aan technische en steile afdalingen. Het traject loopt grotendeels over landelijke paden en veldwegen in een typisch heuvelachtig Haspengouws fruitbomenlandschap, waarbij de verhouding verhard/onverhard 40/60 is. De route, vernoemd naar de tumulus die je op het einde van de tocht tegen komt, is dus geschikt voor beginnende mountainbikers of mensen met gemiddelde conditie.

Veel plezier ermee!

Gwendolyn en Steven