mountainbike.be
05/02/2017
Onderdelen

Getest: FSA Dropper Post

Verstelbare zadelpennen, onder bikers beter bekend als dropper posts, komen steeds meer in zwang. De RockShox Reverb is één van de bekendste versies ervan, maar recent kwamen ook Bontrager, Pro en Ritchey met zo’n dropper post. Mountainbike.be rijdt al een half jaar rond met een eersteling van FSA, simpelweg de FSA Dropper Post genaamd.
De Dropper Post is de eerste verstelbare zadelpen van FSA.
© FSA
In de laagste stand ziet de Dropper Post er zo uit.
© Roel van Schalen
Ons testexemplaar had 125 mm veerweg.
© Roel van Schalen
Heb je een dropper eigenlijk wel nodig, is een discussie die ik al genoeg gevoerd heb om er een gevulde buik van te hebben. De ietwat halfslachtige conclusie moest tot dusver altijd luiden: hangt er vanaf welk terrein je meestal opzoekt. Zondagse toertochtrijders zullen zo’n pen nauwelijks te gelde kunnen maken, trailrijders zullen zweren niet zonder te kunnen.
Zelf ambieerde ik een dropper eigenlijk nooit, ook niet in de laatste drie, vier jaar, waarin ik, afhankelijk van het gezichtspunt dat je kiest, ben geëvolueerd c.q. gedegradeerd van XC-stoemper naar trailrijder. Ik vond het al die tijd eerder een sport om steile hellingen hangend achter mijn vaste zadelpen af te rijden, terwijl de clubmakkers gedachteloos gemak verkozen door de remote van de dropper aan te klikken. Want dat het gemakkelijker is om geen zadel in je ribbenkast te hebben steken door de dropper te activeren, dat staat buiten kijf. Maar nogmaals: ik overleefde ook zonder dropper wel de trailtochten in Belgisch en Nederlands Limburg, waar het nochtans ernstig steil kan zijn, vergis u niet.

Mechanische bediend

Maar krijg je de mogelijkheid om een enigszins vastgeroeste overtuiging (‘een dropper is niet echt nodig’) te toetsen aan andermans mening (clubmaten die zweren nooit meer zonder dropper te willen), dan laat je die natuurlijk niet liggen. Dus toen de FSA Dropper Post arriveerde voor een test, was hij een dag later al up and running. De Dropper Post is een mechanisch bediende dropper, eentje met een staalkabel dus. Eén voordeel daarvan is alvast dat je minder snel een fatale kabelbreuk oploopt. Ik herinner me nog een onschuldig valpartijtje met een hardtail bij de laatste Eurobike Media Days: hydraulische leiding geknakt, olie eruit, druk weg, zadel op de buis. Dat zal met een staalkabel niet zo snel gebeuren.

Toch wel gemakkelijk, zo'n dropper
De Dropper Post van FSA is eenvoudig te installeren, getuige de geringe moeite die het mij kostte terwijl ik toch voor het eerst überhaupt een dropper in handen had. En daarna liep ook alles van een leien dakje. De remote switch is gemakkelijk met een duim te bedienen, in- en uitveren van de zadelpen gaf maandenlang geen enkel probleem.
Stilaan gaf ik me gedurende die maanden over aan het gemak van een dropper. Hoe meer je er aan gewend raakt, hoe minder de weg terug begaanbaar wordt. Het is net als met een fully. Ben je eenmaal gewoon aan de demping achteraan en je komt weer eens op een hardtail te rijden, dan vraag je je af waarom je jezelf dat ongemak nog zou aandoen. ‘Om je rijtechniek aan te scherpen, omdat ie lichter is, omdat ie sneller is’, stookt het ego. Tja, zou je dat soort redeneringen volgen dan zou je anno 2017 nog altijd beter af zijn met een vaste voorvork uit het jaar 1999. Véél lichter, veel stijver, veel sneller.
 
Een dropper komt dus wel degelijk het rijplezier ten goede, merkte ik. Bestaande afdalingen die met vaste pen veel behendigheid en lef vergden, worden nu alledaags, voorheen onbedwingbare afdalingen omdat het zadel in de weg zat, worden nu begaanbaar. Je verlegt je grenzen, en daarmee ook je stuurvaardigheid. Zelfs voor de zondagse toertochtenrijder kan een dropper uitkomst bieden, denk ik nu, al is het maar op die incidentele heuvel waar hij anders te voet zou staan.
 
Pay the price
Niettemin blijft er nog een prijs te betalen voor het gebruik van een dropper. Ten eerste is dat letterlijk, want de FSA dropper kost bijvoorbeeld € 259 en weegt 750 gram. Duurder en (veel) zwaarder dan de gemiddelde alu pijp die doorgaans als zadelpen dient. Daarnaast is de mechaniek van een dropper veel onderhoudsgevoeliger dan een normale zadelpen. Mijn exemplaar begon na een half jaar ongestoord gebruik plots spontaan te zakken tijdens het fietsen. Al snel kon ik er niet meer mee rijden omdat de pen niet meer uitveerde. Bij FSA was men op de hoogte van het euvel, het zou om een eerste productiebatch zijn gegaan met een kinderziekte. De vervanger die ik kreeg opgestuurd, heeft tot op heden goed gefunctioneerd. De speling (klein, maar wel goed voelbaar) die er van meet af (ook) op de nieuwe dropper zat, moet je erbij nemen, vertelden ingewijden mij. Tijdens het fietsen heb je er geen last van, maar het spreekt voor zich dat de dropper na verloop van tijd eens uit elkaar gehaald zal moeten worden om nieuwe afdichtingen of zelfs een nieuwe cartridge te plaatsen.

Specificaties
De FSA dropper is er met veerweg 100 mm (lengte: 383 mm, doorsnede 30.9 mm of 31.6 mm) en met veerweg 125 mm (lengte: 408 mm, doorsnede 30.9 mm of 31.6 mm).
 
Conclusie
Een dropper is een aanrader voor iedereen die van gemak houdt. Het is een must voor elke zichzelf respecterende trailrijder, maar net zo goed een crime voor de grammenjager die van rechttoe rechtaan houdt. De Dropper Post is de eerstgeborene van FSA en ze hebben het er best goed vanaf gebracht, al ben ik zoals gezegd een rookie als het op droppers aankomt. Er valt nog wat te tweaken aan de duurzaamheid en aan de remote switch, die een niet hinderlijke maar wel voelbare zijbeweging toelaat. Dat mag resoluter.
 
Auteur: Roel van Schalen
tags dropper post FSA
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy